RAMBO

در دل بینوای من عشق تو چنگ می‌زند!... - هوشنگ‌ ابتهاج

«من تا مغز استخوان دچار تو ام!» حتی به قول نجمه زارع: چی شد در من؟ نمیدانم فقط دیدم پریشانم فقط یک لحظه فهمیدم که خیلی دوستت دارم...

"عشق تو" همچون مرگ و ولادت سخت است که دو بار تکرار شود...

فقط همونجا که جناب مولانا میگه نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست گوش کن، نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست

شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر ، پیکرم را باد برد من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را باد برد از غزل هایم فقط خاکستری مانده به جا بیت های روشن و شعله ورم را باد برد با همین نیمه ، همین معمولی ساده بساز دیر کردی نیمه ی عاشقترم را باد برد بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت وا نشد بدتر از آن بال و پرم را باد برد...

فروغ درباره عشق خیلی زیبا می‌نویسه: انگار که من از جایِ بریدگیِ زخمی در تنِ تو‌ روئیده‌ام...

الان چند ماهه که میخوام «ازفردا‌دیگه‌‌بهت‌فکر‌نکنم!»...

[هنوزم دوست دارم! اما هر جور ک نگا میکنم میبینم دیگه واسه یه رابطه دونفره نمیتونم ینفره تلاش کنم]...