𝐏
Kanalga Telegram’da o‘tish
نور امیدی در ژرف های زندگی؛
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
718
Obunachilar
-224 soatlar
-107 kun
+930 kun
Postlar arxiv
718
قضیه از جایی شروع شد که فهمیدم دیگه نمیتونیم " ما " باشیم . یهو همه چیز شبیه یه پازل شد که یه تیکه اصلیش گم شده بود و من هی داشتم با تکههای اضافه تلاش میکردم جا بزنمش . نشد که نشد .
و سختترین لحظه زندگیم ، اون لحظهای بود که مغزم کاملا میفهمید یه چیزی تموم شده ، ولی قلبم هنوز داشت برای اون آدم فریاد میزد که » بمون ، یه راهی پیدا کن » . انگار دو نفر تو وجودم گیر کرده بودن ؛ یکی که از منطق تبعیت میکرد و میگفت باید بری تا همه چی آرومتر بشه ، و یکی که دیوانهوار میگفت : « اگه بری ، دیگه چی میمونه برام ؟ »
من واقعا دلم نمیخواست برم . اما یه جایی بالاخره تسلیم شدم . نه تسلیمِ خواستهی تو ، نه تسلیمِ خواستهی خودم ، بلکه تسلیمِ شرایطی که بینمون بزرگ شده بود و دیگه جا برای نفس کشیدن نبود .
این رفتن ، یه جور خود؛؛؛کشی آروم بود ؛ دارم یه تیکه از جونمو میکنم و با خودم میبرم یه جای دور . حالا هر جا باشم یه جای خالی بزرگی هست که فقط تو میتونستی پرش کنی .
مجبور شدم انتخاب کنم بین موندن توی یه درد همیشگی ، یا رفتن و ساختن یه دردِ جدید و موقتی . من دومی رو انتخاب کردم .
فعلا همینقدر کافیه . باید برم . . . با این امید که شاید یه روز ، دلی که اینجا جا موند بتونه دوباره برای یه آدم دیگه و یه زندگی جدید ، ضربان بزنه .
718
مکش منت به هر نامرد و مردی
مده دل را به ذلت دست فردی
اگر او را به تو مهر و وفا نیست
اگر او بر جراحاتت دوا نیست
رهایش کن مرنجان خویشتن را
مبر هرگز ز یادت این سخن را
718
دلم گرفته بیا بیبهانه گریه کنیم
به یاد خاطرهای عاشقانه گریه کنیم
میان جمع بخندیم از سر اجبار
به حال غربت خود مخفیانه گریه کنیم
زبان مشترک عاشقان اگر اشک است
به جای شعر، به جای ترانه، گریه کنیم
نه دست من به سر زلف او رسید نه تو
بیا رقیب! بیا شانهشانه گریه کنیم
نشستهام به عزای خودم همان بهتر
که بر مزار بدون نشانه گریه کنیم
718
🔥 بازرگانی ایران تهویه
فروش و تأمین تجهیزات سرمایشی و گرمایشی
📍 قزوین، شهر صنعتی البرز، بلوار فارابی، نبش خیابان تربیت
☎️ ۰۲۸-۳۲۲۳۹۰۳۳
📱 ۰۹۱۹۴۸۱۷۰۰۶
