353
Obunachilar
-124 soatlar
-37 kun
-2830 kun
Postlar arxiv
اگر بخوام مودمو توصیف کنم اینجوریه که:
خستم ولی جوری نیست که با خوابیدن بشه حلش کرد، عصبیم و چیزی نیست که آرومم کنه فقط عصبی‌تر میشم، بی‌قرارم ولی نمی‌دونم برا چی و آهنگو ترجیح می‌دم به حرف زدن با آدما، من خستم ولی نمی‌دونم از چی.
شانس دوباره دادن به یه آدم اینطوریه که دستشو میگیری چاقویی که کرده تو قلبتو درمیاری تیزش میکنی بعد دوباره میدیش دستش میگی خب از اول.
