مُــبـهَـمْ

هروقت ذوقت کور شد یادت بیوفته همه مثل امام حسین نیستن..

-در قنوت خود دعا کردم فراموشت کنم، حاجتم در سجده اما دیدن روی تو شد..

انگار در آخر همه به جایی برمی‌گردن که باید اونجا باشن، نه جایی که خودشون دلشون میخواد..

آقای امام حسین؛ سهم ما از این دنیا فقط دلتنگی برای شماست، دلتنگی‌ای که جز وصل شما با هیچ اشکی تموم نمیشه..

آدمیزاد که عاشق میشه، برای چیزای زیادی صبر می‌کنه؛ و خب، آدم عاشق صبوره.

-جز در خانه‌ی تو هیچ کجا خیری نیست، هرچه خیر است حسین جان به درِ خانه‌ی توست..

از ذوقِ شروع محرم تا غمِ پایان صفر یه دنیا درده:)

خیال آمدنت دیشب به‌ سر‌ میزد؛ نیامدی..

موضوع اینه که، هرچقدر بیشتر نگاه کنی بیشتر باورت نمیشه..

-‏دل‌ خوش نکرده‌ایم‌ به‌ اعمالِ خیر خود، ‏ما را غمِ حسین سرافراز می‌کند..

-

برای بار چندم؟ تموم شدم:)

دروغ چرا.. گلایه دارم از زمانی که کند میگذره و حواسش به این دل نیست که بی‌تاب‌تر و تشنه‌تر میشه آره خب، میگذره اما جونِ آدمو میگیره تا بگذره..

-

-توبه کردم که دگر شعر نگویم ز فراق، روضه خوان گفت حسین توبه‌ی ما ریخت به‌هم..

آدمی که مشتاقِ تو باشه یا یه راهی پیدا می‌کنه یا یه راهی می‌سازه.

قهر نه دوریِ تو قلبِ مرا بی‌گله کشت..

-حافظا! تو دم ز باده‌ی شیراز میزنی، من دم ز چای روضه‌ی اربـاب¹²⁸ میزنم..