CYGNUS

من فقط می‌تونم برای یک روز آینده برنامه‌ریزی کنم؛ بیشتر از یک روز از من برنمیاد توی این شرایط.

از بیمارستان متنفرم.

تو اون حرفا رو می‌زنی و بعدش آروم می‌شی و حالت خوب می‌شه، ولی من تا ساعت‌ها، حتی تا روزها، توی ذهنم مرورشون می‌کنم و ناراحت می‌مونم.

فقط ولع رسیدن دارین، عرضه نگه داشتنشو ندارین.

امشب بی‌پناه ترینم.

کل راهای ارتباطی جنوب دارن نابود میشن:)

روحم داره تیکه تیکه میشه برای ایران، برای جنوب.

تنها چیزی که میتونم بگم اینه که خداوندِ ایران‌زمین، نگهبانِ جان و آزادیِ مردمانش باشه.

میترسم به خودمون بیایم و دیگه چیزی از ایران باقی نمونده باشه.

+ نترس صبح میشه این شب -صبح هم بشه دیگه فایده نداره.

بازم زدن:)

عجیب صدا اومد و لرزیدیم

بچه ها خیلی مراقب خودتونید باشید.

هیچ‌چیزی اندازه ایران مظلوم نیست.

کاش دوباره سهم جنوب فقط، دریا وغروب باشه.

آدم خسته ذاتا رها میکنه.

جنوبِ ایرانم.

آدمای متعهد حالمو خوب میکنن.

اگه ازت نظر پرسیدم یا هر بار به یه بهونه‌ای سر صحبت رو باهات باز کردم، بدون آدم موردعلاقمی و نظرت برام ارزش داره.