CYGNUS

دیگه از آشنا شدن با آدم‌ها نمی‌ترسم؛ می‌ذارم وارد زندگیم بشن و خودشون ثابت کنن که با بقیه فرق دارن.

امروز هم یه چیز عجیب دیدم؛ ولی این بار به‌جای شوکه شدن، فقط فهمیدم چقدر نسبت به بعضی اتفاق‌ها بی‌حس شده‌م.

به زودی پوسترش رو میزارم براتون.

موفقیتی که امروز کسب کردم و استارت کارم بهترین روز امسال شد، دیگه خانوم شدم.

لطفا بیا ببرم، من دیگه تحمل این اوضاع رو ندارم.

ما خودمون تعیین میکنیم که ادامه زندگیمون و آیندمون چطور باشه‌، تصمیم گیرندش خودمونیم، خودمون تصمیم میگیریم که کی کنارمون باشه و چقدر قدرشو بدونیم.

چقد آدما زود بزرگ میشن واقعا.

جدیدا یه خواسته اومده توی ذهنم که نمی‌تونم بی‌تفاوت از کنارش رد بشم. هر ثانیه بیشتر بهش فکر می‌کنم و دلم می‌خواد ساعت‌ها درباره‌ش حرف بزنم؛ انگار گفتن ازش، یه ذره از شلوغی ذهنم کم می‌کنه.

از محیط و مکان هایی که باعث میشه صبرمو بسنجم متنفرم.

اگه مراقبت خرگوشت نباشی، گربه میاد میخورش و برای هیمشه از دستش میدی.

عاشق پیج هایی هستم که نینی ها دارن، روزمرگی های جوجوها واقعا جذابه.

کاش تمام بدی‌های دنیا تموم بشن و تمام آدم‌های بد هم از بین برن، چون هیچ آدمی بدی قابل تغییر نیست.

کاش یکی منو از این سردرگمی دربیاره.

مثل گل‌ها زیبا باشید و خودتونو به کسی ثابت نکنید؛ گل برای دیده شدن تلاش نمی‌کنه، فقط می‌شکفه و زیباییش خودشو نشون می‌ده.

از ملخ متنفرم، متنفر.

قلب گنجشک، لطافت خرگوش، چشم‌های گربه و ذات آهو؛ ترکیبی که از من یک پرنسس ساخته.

بعضی وقتا با خودم می‌گم کاش پسر بودم تا می‌تونستم به یه دختر نشون بدم احترام، وفاداری و توجه فقط حرف نیست؛ می‌شه واقعا بهش عمل کرد.