2 083
Obunachilar
-1024 soatlar
+2877 kun
+38230 kun
Postlar arxiv
2 082
تو نباشی پروانههای دِلم بال زدن یادشون میره ، گلهای قلبم پژمُرده میشن ، ماه نصفه میمونه ، ستارهها خاموش میشن ، رنگِ آسمون آبی نیست ، آیس کافیها تلخ میشن ، هیچجایی شبیه خونه نیست و من دیگه خودِ من نیستم.
2 082
تو نباشی پروانههای دِلم بال زدن یادشون میره ، گلهای قلبم پژمُرده میشن ، ماه نصفه میمونه ، ستارهها خاموش میشن ، رنگِ آسمون آبی نیست ، آیس کافیها تلخ میشن ، هیچجایی شبیه خونه نیست و من دیگه خودِ من نیستم.
2 082
هر بار که یکی بهم میگه بیاحساس ، یاد تمومِ محبتهایی که خرج این آدمها کردم ندیدن و قدر ندونستن میافتم.
2 082
تو نباشی پروانههای تو دِلم میمیرن ، امیدهام خاموش میشن ، گلهایِ قلبم خشک میشن ، دیگه آسمون آبی نیست ، ماه هم ناقصه ، ستارهها دیگه چشمک نمیزنن ، خیابونا قشنگ نیستن ، آیسکافیها خوشمزه نیستن و خودم سر جای خودم نیستم.
