🖤

راست میگید هیچکس بدون اون یکی نمیمیره. من هنوز کار میکنم، به موهام میرسم، دوستامو میبینم، کلاس زبان میرم، ورزش میکنم، ولی غمگینم! تمام این روزمرگی رو با غم انجام میدم. با غم نشدن و نتونستن و از دست دادن و شاید سخت‌ترین قسمتش همین باشه که هیچکاری غم منو کم نمیکنه.

بهت دروغ گفتم، در واقع حس کردم قلبمو از سینه‌م کشیدی بیرون انقدر فشارش دادی تا اخرین قطره‌ی خونش هم بریزه.

توو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه همه چی ازت دوره ؛ عشق، پول، آرزوهات، آرامش ،امنیت.

داری تو گالریت میچرخی یهو میزنی رو یه عکس کاملا بی‌ربط و انگار کلا میری تو حال و هوای اون موقع و هی یادت میاد، هی یادت میاد، هی یادت میاد.

عه

نمیزنه تو ذوقت میرینه تو ذوقت .

میشه وقتی بهت پیام دادم نزنی تو ذوقم؟

01:01

۰۱:۰۱

آدمی که خودش نخواست بمونه، هیچوقت دلتنگ نمیشه.

من مدتی‌ست دیگر شبیه خودم نیستم؛ انگار چیزی درونم بی‌صدا خاموش شده و من فقط دارم روزها را به دوش می‌کشم. نه دلم می‌خواهد کسی نجاتم بدهد، نه می‌توانم به چیزی فکر کنم، نه چیزی را احساس کنم، نه می‌خواهم جایی بروم، نه معاشرتی داشته باشم و نه حتی حوصله‌ی توضیح دادنِ این همه درد را دارم.