17 ‘𝖲𝖾𝗅𝗈𝗋𝖾

☆ سونگچول بایسد؛

یه وقتایی دلم می‌خواد همه‌ی مسئولیتاتو بذاری زمین، گوشیتو سایلنت کنی، یه آهنگ آروم بذاری و برای چند ساعت هم که شده هیچ‌کس ازت چیزی نخواد.نه چون خسته‌ای از زندگی فقط چون حتی آدمای قوی هم گاهی دلشون می‌خواد یکی دیگه حواسش بهشون باشه. امشب لازم نیست قوی‌ترین آدم اتاق باشی؛ همین که خودت باشی، کافیه.

آره من دوکیوم بایسدم، اگه توی یه جمع حس کنم یکی ساکته احتمالا چند دقیقه بعد یه‌جوری وارد مکالمه‌ش می‌کنم که خودش هم نمی‌فهمه چطور.

آره من هائو بایسدم، ظاهر خیلی آرومه، ولی توی ذهنم دارم بررسی می‌کنم چرا این صندلی دقیقا اینجای اتاقه.

آره من ووزی بایسدم، یه نفر میگه «همین خوبه» و من با نهایت آرامش می‌فهمونم که «خوب» و «همونی که می‌خوام» دو تا چیز متفاوتن.

آره من جون بایسدم، اگه یه کاری رو اشتباه انجام بدم، احتمالا اول خودم می‌خندم، بالاخره یکی باید فضا رو مدیریت کنه.

آره من دینو بایسدم، یکی منو دست میندازه و می‌خنده منم می‌خندم چون هنوز نوبت جواب دادن من نرسیده.

آره من جونگهان بایسدم، قیافه‌م کاملا بی‌گناهه، مسئولیت اتفاقات بعدی با خودتونه.

آره من ورنون بایسدم، «چرا اینو دوست داری؟» و من: نمی‌دونم، دوست دارم، مگه فرم درخواست هم باید پر کنم !!

آره من سونگکوان بایسدم، ممکنه با یه نفر پنج دقیقه حرف بزنم و آخرش طوری رفتار کنم انگار از دوران دبستان می‌شناسمش.

آره من هوشی بایسدم، یه چیزی رو دوست دارم؟ دیگه لازم نیست منطق وارد این رابطه بشه.

آره من سونگچول بایسدم، قرار نیست هر مشکلی رو حل کنم ولی اگه هیچ‌کس حلش نکنه، خب ظاهرا دوباره منم.

آره من ونوو بایسدم، حرف زیاد نمی‌زنم، چون قرار نیست برای هر فکری که از مغزم رد میشه گزارش عملکرد بدم.

آره من دوکیوم بایسدم، یه تعریف کوچیک گرفتم؟ ممنون، حالا لطفا تا پایان هفته با همین انرژی ادامه بدید.

آره من جاشوا بایسدم، خیلی هم آرومم فقط اگه لازم باشه با یه لبخند کاری می‌کنم خودت بشینی رفتارتو مرور کنی.

آره من مینگیو بایسدم، گم کردم؟ نه عزیزم، «در حال پیدا کردن» با گم کردن فرق داره.

سونگکوان بایسد؛ هر سکوتی نیاز به تفسیر نداره، گاهی طرف فقط داره آب می‌خوره.

وونوو بایسد؛ لطفا برای جواب دادن به یه پیام ساده پایان‌نامه‌ی شخصی ننویس، «باشه» هم جواب محسوب میشه.