𝐏𝐢𝐧𝐤 𝐂𝐢𝐠𝐚𝐫𝐞𝐭𝐭𝐞
Kanalga Telegram’da o‘tish
Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
225
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-47 kun
-1530 kun
Postlar arxiv
هیچ‌کس نیومد آرومم کنه، هیچ‌کس نفهمید چقدر شکستم… همیشه یه گوشه نشستم، بغضمو قورت دادم و آروم‌آروم همه رو بخشیدم؛ حتی اونایی که هیچ‌وقت نفهمیدن با دلم چی کار کردن… من همه رو درک کردم، ولی هیچ‌کس حتی یه بارم سعی نکرد منو بفهمه…
کاش می‌دونستین چقدر سخته وقتی خودتم نمی‌دونی چته، وقتی دلت پر از درده ولی حتی نمی‌تونی یه کلمه ازش حرف بزنی… وقتی هر شب با یه عالمه فکر می‌خوابی و صبح دوباره مجبور می‌شی وانمود کنی که همه‌چی خوبه و بزور بخندی.
نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم این خستگی رو پشت لبخندم قایم کنم، فقط دلم می‌خواد یکی بدون اینکه چیزی بپرسه، بفهمه حالم خوب نیست و یکم بیشتر هوامو داشته باشه…
می‌توانم امشب
شعرها بنویسم از همیشه غمگین‌تر.
دوستش داشتم، او هم گاهی
دوستم می‌داشت.
