Ōne And Onlఌ

حالا اینو بگم قبل اینکه بخوابید احساس می‌کنم دو علت وجود داشت که لیوای نجات اروینو انتخاب نکرد، یک اینکه رویاهای دو نفر رو مقایسه کرد، رویای آرمین تموم نشدنی و بی نهایت بود اما رویای اروین محدود به پیدا کردن حقیقت بودو بعدش معلوم نبود. دوم اینکه لیوای آخرین امیدش رو، تنها کسی که بهش ایمان داشت میتونه بشرو نجات بده، کنار گذاشت تا به پوچی رسیدن یا شاید پر از انتقام شدن اروینو بعد از رسیدن به حقیقت نبینه، رویات رو رها کن و بمیر اونقدرم بد نیست مخصوصا که تمام زندگیت بابتش سختی کشیدی.

خیلی دلم میخواد در مورد لیوای و اروین حرف بزنم اما صبر کنید ova رو ببینم اول بعد غمگین ترین و دراماتیک ترین دیگه

این موضوع که لیوای آرمینو نجات نداد، در واقع اروینو نجات دادو در کنارش آرمینم زنده شد.❤️

در آخر هم بهترین تصمیم رو به قیمت تنها موندن خودش گرفت، اروین رها شدو میتونست بالاخره استراحت کنه. -لیوای، مردی کوتاه با سایه ای خیلی بلند.

آه لیوای در آخر همیشه فقط خودت میمونی نه؟

ولی مگه بهش نگفته بودی "رویاهات رو رها کن و بمیر." پس چرا خودت برای رها کردن اون و رویاهاش تردید کردی:)

توی این لحظه لیوای نه به آینده بشریت فکرمیکرد نه به اینکه در آینده چه کسی قراره رهبریشون کنه. اون فقط میخواست اروین برگرده.

اروینی که شک داره و می خواد واقعا نظر لیوای رو بپرسه، لیوایی که براش مهم نیست اروین نامطمئنه، فقط انجامش میده.

شاید چون وقتی لیوای شد هدف حکومت، اروین کودتا کرد..

من مطمئنم اروین چندین و چندبار سعی کرده تا دستشو سمت لیوای دراز کنه و با به یاد آوردن اینکه نمیتونه بیخیال شده.

لیوای تنها کسی بود که نگران دست نداشته ی اروین شدو بهش گفت حتی شده مجبورت میکنم بمونی و به جنگ نیای تا از دستت ندیم.

"شبیه وقتایی شده بودی که یه گیم جدید نصب میکنی." "ها؟یعنی چی؟" "یعنی یه قیافه ی هیجان زده به خودت گرفته بودی و چشمات برق میزد." "ها؟این دیگه چه قیافه ایه! قیافم اون شکلی نمیشه." "دقیقا همون شکلی میشه."

"دیدی چکار کردم آکاشی؟من یه نابغم مگه نه؟!" "اگه روی دریافت سرویس هم کار کنید، بله." "وای آکاشی تو یه نابغه ای!"

"امروز هم بهتون باور-" "بهت باور دارم کاپیتان."

همین الان این قشنگا رو تموم کردم و خواستم بگم خوشبحالتون اگر هنوز ندیدید یا نخوندینش=)

شماها به اندازی کافی نرد هستید که بفهمید؟ :)

من واسه‌ی خوشحال کردنت برات پول کاغذی نمی‌سوزونم، ولی تو اونقدر نرد نیستی که بفهمی.

من حاضرم خاکسترم رو بهت پیشکش کنم، ولی تو اونقدر نرد نیستی که بفهمی.

من بخاطر تو سی و سه ضربه شلاق رو تحمل میکنم، ولی تو اونقدر نرد نیستی که بفهمی.

من بخاطر تو سی‌ و سه خدا رو به چالش میکشم، ولی تو اونقدر نرد نیستی که بفهمی.