𝖤𝖽𝗐𝖺𝗋𝖽'𝗌 𝖻𝖺𝗋 🍻

وقتی با جمعیت آواز می‌خوند و اون‌ها جوابش رو می‌دادن، انگار کل ورزشگاه تبدیل شده بود به بخشی از اجرا. فردی فقط برای مردم نمی‌خوند؛ اون جمعیت رو وارد موسیقی می‌کرد و ازشون می‌خواست بخشی از نمایش باشن.

فردی با زیرپوش سفید، شلوار جین و اون میکروفن معروفی که فقط نصف پایه‌اش باقی مونده بود، جلوی جمعیت ایستاد و از همون لحظهٔ اول، ارتباط عجیبی با تماشاگرا ساخت.

اون روز، Queen توی ورزشگاه ومبلی و جلوی حدود هفتادودو هزار نفر اجرا کرد. اجرای گروه حدود بیست‌ویک دقیقه طول کشید، اما همون زمان کوتاه کافی بود تا یکی از ماندگارترین اجراهای زنده تاریخ موسیقی شکل بگیره.

اما شاید اوج جادوی فردی و Queen رو بشه توی اجرای تاریخی Live Aid توی سال ۱۹۸۵ دید.

یه فکت بامزه هم دربارهٔ فردی اینه که به‌شدت عاشق گربه‌هاش بود. اون توی طول زندگیش چندین گربه داشت و رابطهٔ عاطفی عمیقی باهاشون برقرار کرده بود. طبق روایت‌هایی که از اطرافیانش نقل شده، وقتی برای تور از خونه دور بود، با خونه تماس می‌گرفت و حتی با گربه‌هاش حرف می‌زد :))

فردی آهنگ Love of My Life رو برای مری نوشت و این آهنگ بعدها تبدیل شد به یکی از احساسی‌ترین و محبوب‌ترین آثار Queen.

یکی از مهم‌ترین آدم‌های زندگیش مری آستین بود. فردی و مری اوایل دهه هفتاد وارد رابطه شدن و چند سال با هم زندگی کردن. بعد از اینکه رابطه عاشقانه‌شون تموم شد، ارتباطشون قطع نشد و مری تا آخر عمر فردی یکی از نزدیک‌ترین و مهم‌ترین آدم‌های زندگیش باقی موند.

فردی روی صحنه پرانرژی، نمایشی و فوق‌العاده کاریزماتیک بود؛ اما بیرون از صحنه، معمولا زندگی خصوصی‌تری داشت و همه‌چیز رو با رسانه‌ها در میون نمی‌ذاشت. اون بین شخصیت صحنه‌ای و زندگی شخصیش فاصلهٔ مشخصی نگه می‌داشت.

یه باور مشهور اینه که فردی فکر می‌کرد فضای اضافه داخل دهانش به وسعت یا کیفیت صداش کمک کرده و برای همین نمی‌خواست ساختار دهانش رو تغییر بده. اما خب این موضوع از نظر علمی ثابت نشده و نمی‌شه با قطعیت گفت دندون‌های اضافه دلیل قدرت یا گستره صدای اون بودن. ولی چیزی که می‌دونیم اینه که فردی حاضر نبود تغییری توی ساختار دهانش ایجاد کنه که شاید روی خوانندگیش تاثیر بذاره.

اون توی نوجوونی نسبت به ظاهر دندون‌هاش احساس خجالت می‌کرد و حتی توی بعضی عکس‌ها و مصاحبه‌ها دیده می‌شد که دستشو جلوی دهنش می‌گیره. با این حال، هیچ‌وقت برای اصلاحشون اونا رو جراحی نکرد.

یکی از چیزهایی که همیشه درباره فردی توجه همه رو جلب می‌کرد، فرم خاص فک و دندون‌هاش بود. فردی چهارتا دندون اضافه توی فک بالاش داشت و همین باعث شده بود دندون‌ها و فکش جلوتر به نظر برسن.

اینجا بود که تحصیلات گرافیک فردی هم به کار اومد. اون لوگوی معروف Queen، یعنی Queen Crest، رو طراحی کرد. این لوگو از نشونه‌های زودیاک اعضای گروه الهام گرفته بود: دو شیر برای جان دیکن و راجر تیلور که هر دو متولد برج Leo بودن، یه خرچنگ برای برایان می که متولد برج Cancer بود و دوتا پری برای خود فردی که متولد Virgo بود.

بعدها جان دیکن هم به‌عنوان نوازندهٔ بیس به گروه اضافه شد و ترکیب چهار نفرهٔ Queen شکل گرفت؛ ترکیبی که سال‌ها بدون تغییر باقی موند...

تقریبا توی همین دوره، فردی نام خانوادگی خودش رو از بلسارا به مرکوری تغییر داد. اسم Mercury توی اسطوره‌شناسی رومی به خدای پیام‌رسان مربوطه، اما فردی انتخاب این اسم رو با ترانه My Fairy King هم مرتبط می‌دونست؛ جایی که عبارت Mother Mercury توی لیریک آهنگ دیده می‌شه.

خود فردی بعدها درباره این اسم گفت که به نظرش اسم باشکوه، قدرتمند و جهانی‌ایه. اون همینطور از برداشت‌های همجنس‌گرایانه‌ای که ممکن بود از اسم Queen بشه، باخبر بود ولی همین جنبه رو هم بخشی از جذابیت این اسم می‌دونست.

وقتی تیم استافل از گروه جدا شد، فردی به برایان و راجر پیوست. با ورود اون، مسیر گروه کم‌کم تغییر کرد و فردی پیشنهاد داد یه اسم جدید برای گروه انتخاب کنن: Queen.