نیمه شبِ بدون تو؛

منو رفیقم عالیمم از 12تا3 فقد چی ناله میکنیم 3تا پاسی از روز تایم کصخلیمونه کثخلم خودتونین ☺️

دلم یه نوتیف میخواد که با خوندنش ابرو هام بره تو موهام

حالا که همه چی تموم شد و منم به نظر میاد مووآن کرده باشم؛ فقط فکر کنم تا ابد حسرت این توی دلم بمونه که خوشحالی کسی که عاشقش بودم، در نبودن من تو زندگیش بود.

یه درایی رو خودم بستم تا صبحم نشستم پشتش گریه کردم ولی خودم بستم.

انتخاب من فردیه که خودش بهم توجه کنه، خودش منو بذاره اولویت، خودش بدونه که یسری کارارو نباید انجام بده و یسری جاها نباید بره، خودش منو بلد باشه، خودش بخواد تایمشو با من بگذرونه، خودش دلش بخواد به ردفلگای من احترام بذاره. رفتار درست از سمت اون برای من زمانی قشنگ و با ارزشه که از سمت خودش باشه نه با یاداوری ها، دعواها و خط و نشون کشیدن های‌ مکرر من.

بیخیال عزیزم، هممون تو داستان یک نفر آدم بده ایم.

آسیب روحی که تو این مدت بهم وارد شده فقط با از دست دادن حافظم خوب میشه.

اونایی که از دیشب نخوابیدن سلام.

فکر کنم هیچ کس با بغض تو‌چشماش نگاه نکرد و بگه چقدر دوسش داره که با من انقدر بد شد.

دوست دارم از این حال گوهی که دارم در بیام، ولی غرقش شدم و هیچ راهی نمی‌تونم پیدا کنم که حالم خوب شه. هرچی بیشتر سعی می‌کنم خودمو جمع کنم، بیشتر احساس می‌کنم دارم از خودم دور می‌شم. دلم فقط یه جای امن می‌خواد که بتونم برای یه مدت کوتاه همه‌چی رو ول کنم. نه توضیحی بدم، نه وانمود کنم قوی‌ام، فقط خود خسته‌م باشم.

میگه که وقتی امید نداشتم به فردام همیشه کنارم‌بودی تو دردام

دختر بودن هم سخته ها, فکر کن 50 تا پسرو رد کنی که آخرم ادمه اشتباه رو انتخاب کنی.

ترس از دست دادنت تموم شد، حالا نوبت توعه که بفهمی کی رو از دست دادی.

با من مهربون باش، تو از تلاش‌های بی‌وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال به زندگی خبر نداری.