𝐎𝐥𝐝 𝐋𝐞𝐚𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐁𝐚𝐠
Kanalga Telegram’da o‘tish
422
Obunachilar
+524 soatlar
+57 kun
+530 kun
Postlar arxiv
قبلا وقتایی که تا صبح تو خونه راه می رفتم خیلی آهنگ گوش میدادم، با صدای نسبتاً بلند، گاهی وقتام توی سرمای زمستون رو سرامیکا دراز میکشیدم لرزه بر استخونهام می افتاد و به آهنگ گوش میدادم، ولی الان راستش خیلی کمتر آهنگ گوش میدم، بیشتر ترجیح میدم پنجره اتاقمو تا اخر باز کنم، پرده رو جم کنم و به صدای بیرون گوش بدم، باد خنک نصف شبها و دم صبح ها حسابی حالمو بهتر میکنه، توی کتابها زیاده دیده بودم _ باد گونه هاتو نوازش میکنه _ و حالا انگار وسط کتابهام، واقعا یه باد خنک و ملایم گونه هامو نوازش میکنه، دیگه نیاز ندارم ساعتها آهنگ گوش بدم تا فکرم آزاد باشه، یاد گرفتم با خودم چطوری تنها باشم، چطوری از لحظه های تنهاییم لذت کافی رو ببرم، به خودم و جسمم بیشتر از قبل فکر کنم، اهمیت بدم. اینو مدیون تمام آدمهایی هستم که به شکل های مختلف آزارم دادند، آرامش این روزهامو مدیون زخم هایم که قلبم رو آزرده بودن، چون گذر کردم از اون موجود ضعیف، گذر کردم از احساس حماقت مداوم، گذر کردم از آدمهایی که فکر میکردم برام مهمن.
