uz
Feedback

Firibgarlarga uchmang! Telemetrio bunday kanallarni topadi va belgilaydi 👉 Belgini ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, obuna bo‘ling

تراپیست:))

تراپیست:))

Kanalga Telegram’da o‘tish

Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
906
Obunachilar
-1024 soatlar
-597 kun
-18330 kun
Postlar arxiv
29 Okt, 13:49

27 Okt, 16:45

بدترین نوعِ شکست اونیه که کسی متوجهش نمی‌شه. نه چیزی خراب می‌شه، نه کسی برات ناراحت می‌شه؛ فقط یه روز می‌بینی دیگه برای چیزی که زمانی تمام تلاشت رو براش می‌کردی، هیچ انرژی‌ای نداری. ادامه می‌دی، حرف می‌زنی، می‌خندی و حتی ممکنه همه فکر کنن اوضاع خوبه؛ ولی خودت می‌دونی یه جای کار، چیزی خاموش شده که دیگه با چند جمله‌ی مثبت و «از نو شروع کن» برنمی‌گرده. بعضی شکست‌ها صدایی ندارن؛ فقط آدم رو از درون، آروم‌آروم عوض می‌کنن.
24 Okt, 17:22

24 Okt, 12:54

گفت: اگه دوستش داری، چرا بهش نمیگی؟ گفتم: شاید خودش بدونه... گفت: از کجا؟ گفتم: از طرز نگاه کردنم:)
20 Okt, 16:32

تلخه که برای بعضی تصمیم‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمی انتخاب درستی کردی یا نه؛ فقط باید با نتیجه‌شون زندگی کنی و وانمود کنی هنوز مطمئنی چرا اون راه رو انتخاب کردی...
18 Okt, 17:14

یه روز متوجه می‌شی چقدر از تصمیم‌هات رو فقط برای این گرفتی که بقیه درباره‌ت چی فکر می‌کنن؛ رشته‌ای که انتخاب کردی، آدمی که شدی، چیزایی که ازشون گذشتی. بعد می‌مونی و این سؤال که اگه قرار نبود هیچ‌کس قضاوتت کنه، واقعاً چه زندگی‌ای برای خودت می‌ساختی؟
16 Okt, 23:08

سخت‌ترین قسمت بعضی انتخاب‌ها این نیست که ندونی کدوم راه رو بری؛ اینه که هر راهی رو انتخاب کنی، یه چیزی رو برای همیشه از دست می‌دی. ممکنه چیزی رو انتخاب کنی که منطقی‌تره، امن‌تره، آینده‌ی بهتری داره؛ ولی تهِ دلت بدونی یه آرزوی قدیمی رو همون‌جا دفن کردی. یا برعکس، دنبال چیزی بری که واقعاً می‌خوایش و بعد هر بار که سخت می‌شه، با خودت فکر کنی شاید باید راه راحت‌تر رو انتخاب می‌کردی. هیچ‌کس هم نمی‌تونه آخرش بهت بگه کدوم تصمیم درست بوده. فقط خودتی و نتیجه‌ای که باید باهاش زندگی کنی؛ و شاید سنگین‌ترین بخشِ بزرگ شدن همین باشه که بعضی جواب‌ها هیچ‌وقت قطعی نمی‌شن.
16 Okt, 15:00

یه نفر می‌تونه سال‌ها همون شخصی به نظر بیاد که همه می‌شناسن، ولی هیچ‌کس متوجه نشه چقدر از خودش رو برای راضی نگه داشتن بقیه تغییر داده.
16 Okt, 02:42

15 Okt, 14:03

اگه قراره من بهت بگم و بعد بهم توجه کنی دیگه ارزشی نداره برام
15 Okt, 06:00

بزرگ شدن یه جایی عجیب می‌شه؛ وقتی دیگه هیچ‌کس نمیاد بگه «درستش می‌کنم». خودت می‌مونی و تصمیم‌هایی که باید بگیری، ترس‌هایی که باید قورت بدی و آینده‌ای که هیچ تضمینی برای خوب بودنش نداره.
15 Okt, 01:19

سخته وقتی برای همه یه تصویر مشخص از تو وجود داره؛ یکی تو رو قوی می‌بینه، یکی بی‌خیال، یکی سرد. ولی هیچ‌کدوم اون آدمی نیستن که خودت هر روز باهاش زندگی می‌کنی.
13 Okt, 16:08

photo content
13 Okt, 01:41

یه جایی از مسیر، آدم شروع می‌کنه به حذف کردن نسخه‌هایی از خودش که برای بقیه راحت‌تر بودن؛ و با هر کدوم، یه کم تنهاتر می‌شه، ولی حداقل دیگه مجبور نیست نقش کسی رو بازی کنه که نیست.
12 Okt, 17:00

حسودیم میشه به دوستاش و هر کسی که میبینیش و میتونه بغلش کنه:)
11 Okt, 16:59

:)
11 Okt, 16:30

معلومه که بهت فکر می کنم عزیزم، من حتی وقتی تظاهر میکنم بهت فکر نمی کنم هم بهت فکر میکنم.
11 Okt, 16:05

یه روز ممکنه بفهمی تمام این مدت داشتی برای آینده‌ای تلاش می‌کردی که دیگه حتی نمی‌خوایَش؛ فقط چون زمانی فکر می‌کردی باید بهش برسی. تلخ‌ترین قسمت ماجرا اینه که برای ساختنش کلی از خودت گذشتی، اما وقتی بالاخره نزدیکش شدی، دیگه چیزی از اون خواستنِ قدیمی توی دلت نمونده.
10 Okt, 17:24

photo content
10 Okt, 16:30