مرثیه فرمانده. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

من واقعا علاقه‌ای ندارم که زندگی بعدی‌ای وجود داشته باشه.

امید همون‌قدر که می‌تونه نجاتت بده، می‌تونه باعث قتلت بشه.

https://t.me/Doomedthv/6277 قسمت دردناکش اینجاست من به زندگی بعدی اعتقاد نداشتم،ولی الان با یه چمدون خالی هرروز منتظر ایستگاهیم که سوارش شم...میدونی فرمانده امید کشندست

چه جذابیتی اخه ، مچکرم

𝙆𝙄𝙈 𝙏𝙀𝘼 : جذابیت بدون ادعا

می‌گذره، لااقل امیدوارم که یه ذره بگذره برامون.

https://t.me/Doomedthv/6287 من هیچ دیگه هیچ جایی گوشیم رو همراه خودم نمی‌برم و توی خونه زندانیش کردم فکر اینکه تو خیلی از جمع ها به اون پناه بردم و باهاش سرگرم صحبت شدم ....

هوم

خیر فرمانده عزیزم. نیستم.

اوه بله، من یه‌سری بچه‌ی دیگه هم تو یه اپلیکیشن دیگه دارم؛ حدس زدم از اون‌ها باشید.

خیر فرمانده شما مارو خاکستر صدا کردین و وقتی بهتون گفتم براساس روانشناسی میخونم گفتین که خوشحالم توی عمارتمون دارمتون به همین دلیل گفتم.

از دلایلی که از تموم مهمونی‌ها واهمه دارم همینه.

https://t.me/Doomedthv/6278 سخته اینکه تلاش کنی به دیگران نزدیک بمونی وقتی ممکنه با هر حرف یا حرکتی یاد اونی بیوفتی که قرار بود باشه ولی دیگه نیست، همین باعث میشه حتی اون لحظه ای هم که توی جمع قرار فرار رو بر قرار ترجیح بدی

-

چرا منو فرمانده جانم

خاکستر عمارت؟ از بچه‌های اون سمتی نه؟

هوم، فقط قبلش می‌تونم تو رو تنبیه کنم.

درکت میکنم فرمانده عزیز و غم دیده‌ام. آدمها همیشه سپرت نمیشن گاهی سنگی در اسمون میشن و به روی سرت فرود میان. به عنوان یک درمانگر و خاکستر عمارتت بهت همه حق هارو میدم. چون با خوندن نوشته هات و همین لحظه کوتاخ صحبت کردن باهات متوجه احساساتت شدم.

و بله، بعضی وقت‌ها که به جای خالیش فکر می‌کنم و اشک‌هام سر ریز نمیشن گاهی نگران میشم که نکنه برسم ته خط. ولی خب، الان بعد از یه مدت نسبتا کوتاهی دوباره و دوباره انجامش دادم. فکر کنم هنوز وقت دارم تا گم شدنم.