🪽رِهــآن

پستامو فوروارد میکنید دچار شرم نیابتی میشم👩‍🦯

گاهی بپرسی: «حالا با چیزی که اتفاق افتاده، چه انسانی می‌خوام باشم؟»

و شاید بالغ شدن یعنی یاد بگیری به‌جای اینکه مدام بپرسی «چرا این اتفاق برای من افتاد؟»

بعضی اتفاق‌ها جواب ندارن؛ فقط میان تا تعریفمون از زندگی رو عوض کنن.

شاید فلسفه‌ی پذیرفتن زندگی هم همین باشه: قرار نیست جهان همیشه با چیزی که ما برایش برنامه ریختیم هماهنگ باشه.

از نظر روان‌شناسی، مغز ما دنبال قابل‌پیش‌بینی بودن دنیاست؛ برای همین وقتی اتفاقی خارج از انتظارمون می‌افته، بیشتر از خودِ اتفاق، از به‌هم خوردن تصویری که از آینده داشتیم آسیب می‌بینیم.

ولی بعد از اورتینک‌های زیاد، به این رسیدم که زندگی گاهی وسط بهترین شرایط بهت حمله می‌کنه؛ دقیقاً وقتی که فکر می‌کنی بالاخره همه‌چیز داره آروم می‌شه.

امروز داشتم گالریمو زیر و رو می‌کردم که به این عکس برخوردم. حتی یادم نمیاد کی گرفتمش.

گاهی رها کردن یک آدم، به معنی بخشیدن یا فراموش کردنش نیست؛ یعنی دیگه اجازه نمیدی رفتار اون، بخش بزرگی از ذهن تو رو اشغال کنه.

عجیبه که برای رفتار کسی که حتی به اندازه‌ی یک لحظه به ما فکر نکرده، ساعت‌ها دنبال دلیل می‌گردیم؛ انگار قرار است با فهمیدن علت، چیزی در گذشته تغییر کند.

بعضی آدما اون قدر توی ذهنمون بزرگ می‌شن که فراموش می‌کنیم بزرگی اونا، بیشتر حاصل توجه ما بوده تا ارزش واقعی‌شون.

با این اوصاف تلگرامم باگ نخورده باگ تلگراممو خورده👩‍🦯

کور نشدم هنوز ،شاید کر شدم😂

از شدت عجیب بودن امشب میتونم بگم اینو پلی میکنم چشم من داریوش پخش میشه 👩‍🦯