صداهای تو سرم.

حوصله‌ی خیلی فکر کردن هم ندارم

درس دارم. نرید رو مخم.

خدایا واقعا می‌خوامش. نیازش دارم.

حس ششمم هم خیلی خوب دروغ‌هارو متوجه می‌شه.

من خیلی سعی می‌کنم کنار بیام ولی ولی ولی.

قبول دارید یک‌سری ادم‌ها خیلی ضایع‌ان؟ کلا تو همه‌‌چی

از اینکه ۳ روزه می‌خوام خوابمو درست کنم و نمی‌شه هم متنفرم. درست شو احمق لازمت دارم.

ببخشید هروقت درس می‌خونم به خودم میام می‌بینم راحع به اینا دارم فکر می‌کنم باید خالیشون می‌کردم شاید تا چندروز دیگه بهشون فکر نکنم

از اینکه انقدر زودرنج و پرخاشگر شدم و هرچی می‌شه بغض می‌کنم و سردرد می‌گیرم هم متنفرم.

از اینکه فراموش کردم باید زندگی کنم متنفرم.

از اینکه تو روز عادیم نمی‌تونم نفس بکشم و سختمه متنفرم.

از اینکه هیچ‌جوره نمی‌تونم کافی باشم و تلاش کنم متنفرم، از اینکه می‌گم درستش می‌کنم ولی نمی‌کنم متنفرم.

از اینکه 17 سالمه و از همون ابتدا تا به الان مهارتی توی نگه‌داشتن دوستام ندارم و هربار یا یک‌جوری در میان یا دوستامو ازم می‌دزدن هم متنفرم.

از اینکه گاهی اوقات یک‌سری آدما هرطور دوست دارن باهام صحبت می‌کنن هم اذیت می‌شم، من اونقدری که فکر می‌کنید باجنبه نیستم.

از اینکه آدما ازم ایراد بگیرن متنفرم. برام مهم نیست که مشکل تویی یا من، من ازت نظر نخواستم.

وقتشه که روزامو ۴۸ ساعت کنید!!

ضعیف شدن چشمام رو حس می‌کنم، همونطور که حس می‌کنم از سرم دود می‌ره هوا.

واقعا هفت ماه پیش این‌موقع. هی.

دوست خوب یک دور تورو به زندگی بر می‌گردونه، مثلا اگر الان زنده‌ام و تو آینه خودمو نگاه می‌کنم بخاطر تهرانیاست❤️