𝑬𝑽𝑬𝑹𝑳𝑨𝑺𝑻𝑰𝑵𝑮 𝑳𝑶𝑽𝑬

بخشه ترسناک یک رابطه آخراشه، جایی که حس میکنی طرفت رو اصلا نمیشناسی.

من بسیار آدمِ«پیام نداد،حتما نمی‌خواد در ارتباط باشیم پس مزاحم نشم»هستم.

یه روز می‌فهمی چی داشتی و قدرشو ندونستی.

گاه می‌اندیشم که خبر مرگ مرا چه کسی به تو خواهد گفت.

هراس من زندگی بی‌تو بود؛وتو،بی‌رحمانه مرا به مواجه با ان واداشتی.

اینو میدونم که اگه من پیام ندم،هیچوقت باهم حرف نمیزنیم

و اما چه کسی خواهد دانست ، که چقدردویدیم به دنبالِ کمی حالِ خوب

همه چیز میتوانست طور دیگه ای باشد،ولی نشد

احتمالا وقتی درد بهت حمله میکنه من خیلی ازت دورم؛

چقدر به بودنت نیاز دارم و چقدر نیستی

دلم برات تنگ شده،بیشتر از دیروز،بیشتر از اینکه فکرشو کنی.

هنوز هم هنوزه بعضی وقتا حرف میزنم،با روح خیالی تو.

من،با توعه هر روزم؛

وقتی داری حقیقت رو‌میگی اما‌چون خندت گرفته کسی باور نمیکنه

دلم برای چیزی که می‌توانستیم باشیم، تنگ شده. " میم . دال "

و من هربار که تصمیم فراموش کردنت رو گرفتم ، تمام دنیا شبیه تو شد

...

درسته تموم شد اماتو تاابد تنهاادم‌مورد‌علاقه‌من میمونی

دستانت را اندکی به من امانت بده میخواهم با آنها، گِرِه از بافته‌هایِ اندوهم بُگشایم