Stellaviva
Kanalga Telegram’da o‘tish
The belief that each person holds the potential to shine and inspire, much like a star in the vast sky.
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
242
Obunachilar
+724 soatlar
+67 kun
-630 kun
Postlar arxiv
242
پووین توی تیم ملی اسکیت کره‌ست، حالا فکر می‌کنید چرا کره؟ چون خانواده تانگ نفوذ سیاسی زیادی توی کشور کره دارن و موقعیت خیلی خوبی هم برای پووین فراهم شد.
پووین هرروز ساعت ۶ از خواب بلند می‌شه و یک برنامه خیلی فشرده داره تا ساعت هشت شب. هم‌زمان باید باله کار کنه، بدن‌سازی بکنه تا بتونه راحت‌تر روی یخ برقصه و پارتنرش لیا رو بلند کنه:(
242
در دنیایی که پووین روی یخ سر می‌خورد تا از زمستون تاریک گذشته‌‌اش فرار کنه، مردی ناخواسته وارد زندگیِ کاملیای سفید شد؛ مردی که قرار بود دستش رو بگیره و از خودش نجاتش بده.
مردی از جنس مولکول‌های DNA، گزارش‌های آزمایشگاهی و هزاران سؤال بی‌جوابی که هر روز دنبالشون می‌گشت.
پوند یه دکتر معمولی نبود؛ مردی بود که زندگیش بین مقاله‌های علمی، شب‌های بی‌خوابی و رمزگشایی از ژنوم انسان می‌گذشت. اون باور داشت افسردگی فقط یه حس تلخ و گذرا نیست؛ شاید ردی از یه ژن باشه که تو هر خانواده شکل متفاوتی به خودش می‌گیره و خاطره‌ی رنج نسل‌های قبل رو بی‌صدا، با خودش حمل می‌کنه.
پووین همیشه فکر می‌کرد خودکشی مادرش به همون ژن نهفته‌ی افسردگی ربط داشته؛ یه نفرین خانوادگی که نسل به نسل می‌چرخه و آخر همه رو درون خودش می‌بلعه.
اما پوند، فراتر از هر توالی DNA و هر فرضیه‌ی علمی، یه چیز رو خوب می‌دونست؛ کاملیای عزیزش فقط خسته بود.
خسته… و محتاج یه آغوش.
نه آغوشی از جنس سرمای یخ، نه سیاهی افسردگی و نه حتی گرمای آغوش مادرِ از دست‌رفته‌ا‌ش؛ آغوشی از جنس گلبرگ‌های ظریف کاملیا.
242
می‌گن بعضی آدما ژن افسردگی دارن که نسل به نسل توی خانواده‌شون می‌چرخه؛ شاید برای همینه که بعضی دردها هیچ‌وقت از صفر شروع نمی‌شن.
