ردپای کنکوری‌ِ ریرا.
Kanalga Telegram’da o‘tish
از اینجا تا کنکور⁴⁰⁶. •برای حالِ‌خوب، برای رفتن.
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
374
Obunachilar
-324 soatlar
-207 kun
-2030 kun
Postlar arxiv
"بازی هنوز تموم نشده، یه بازیکن حرفه ای با کامبک برمیگرده به بازی."
| Part². 9.10_10.40 |
میخونی باهام ریکت بده.
_انقد هفته ام سنگین بود نتونستم بودجه بندی رو تموم کنم:)
لازمه انقد سخت گیری واقعا؟.(*مدرسه منظورمه، خیلی بهمون فشار میارن)
مدرسه میری؟ اوکی فعلا که میریم و مجبوریم پس از تایم های مرده ات استفاده کن.
حواست باشه امسال دیگه رفیق و رفیق بازی و حرف زدن باهاشونو بزار کنار،
تخصصی ها تایم بیشتری میخواد اما عمومی هارو که میتونی بخونی! هوم؟
از موقعیت هات، فرصت بساز.
از عمومی ها غافل نشو،
یه روز معلم نمیاد، داره از بچه ها میپرسه، تایم خالی میده جزوه/کتاب تست/ یا هرچیز بدرد بخور همراه داشته باشید از اون تایم استفاده کنید، بعضی دبیرا اجازه نمیدن کتاب دیگه ای مطالعه کنید کتاب همون درس رو بخونید،
امسال صد خودتو بزار، بجو کتابا رو
از همچیت بزن بشین بخون،
نتیجه ی استمرار توی راهتو میبینی،
مسیرت سینوسیه، روزای منفی و پایین داری طبیعیه اما خودتو نباز، بجاش یه بچه تخس باش، بجنگ و بدست بیارش.
این راه تو قرار نیست همیشه هموار باشه. اینو قبول کن.
زندگی و این مسیر شبیه ضربان قلبه، بالا پایین بالا پایین .
تا وقتی که این بالا پایین هست یعنی داری ادامه میدی و زنده ای
وقتی صاف و هموار شد تو مردی. یعنی دیگه وقتت تموم شده و باید جمع کنی بری.
تا وقتی اون بالا پایینِ وجود داره یعنی تو هستی و قرار نیست همیشه اون پایین بمونی.
موفقیت اگه آسون بود این همه ادم در تلاش برای بدست آوردنش صف نمیکشیدن،
و کو؟ این همه ادم فقط سیاهی لشکرن، فقط تعداد معدودی از اونا بهش میرسن،
_توی این راه هی زمین میخوری، هی زمین میخوری، زخمی میشی، حالت بد میشه، یه جایی به اوج درد و ناراحتی میرسی؛
انقد شکست میخوری که بدنت دربرار چیز های پیشِ رو مقاوم میشه و میشی یه جنگجوی شکست ناپذیر.
اونجاست که ورق برمیگرده و قدرت میاد تو دستای تو؛
فقط کافیه یکم صبر کنی، آستانه تحملتُ در برابر شرایط ببری بالا.
شرایط شبیه به همی داریم.
توی این اوضاع درهمی که الان توشم این شبیه به یک دست امیده
گوشامو میگیرم و قول میدم تلاشمو میکنم.
خونه مامان‌بزرگ کنار مدرسه ابتداییِ و مختلطه اینا هم مثل نمیدونم چی عربده میزنن و سروصدا میکنن همشم بیرونن نمیدونم کی درس میخونن
مردم ازاری؟ نمیتونی چیزی بهشون بگی.
دارم فرو میپاشم:)
واقعا سختمه این شرایط.
خدایا.
نمیتونم حرف بزنم و بیانش کنم.
فقط دارم نمیتونم.
