هُماندیش

و اگر تنهایی از نفس افتاد در بگشاییم و یکدیگر را صدا بزنیم. سهراب سپهری 🕊🦋

نوستالژی؛ پیوندی میانِ امروزِ پرآشوب و دیروزِ بی‌خیال. امروز با تماشای سریالِ "پزشک دهکده"، ناخودآگاه به پس‌زمینه‌یِ کودکی‌ام پر کشیدم. به روزهایی که سادگی، تنها قانونِ حاکم بر زندگی بود؛ روزهایی که هنوز نمی‌دانستیم "فکر و خیال" چه بارِ سنگینی بر دوشِ انسان می‌گذارد. به روزهایی که "شوق و ذوق"معنایی نداشت، چون هنوز با پیچیدگی‌هایِ وجودی روبرو نشده بودیم و مدرسه‌های شیفتی، با تمامِ تکاپویش، تنها دغدغه‌یِ ما بود. بازگشت به این لحظات، یعنی بازگشت به دورانِ بی‌خیالی؛ جایی که شفایِ روح، در سادگیِ روزها بود. (پزشک دهکده؛ دکتر کوئین، پزشک زن- کارگردان: بث سالیوان) 🕊🦋

در برابر تمام این نابرابری‌ها، زندگی سرسختانه ادامه داشت. آنتونیو ایتوربه 🕊🦋

می‌دانید؟ مدتی که می‌گذرد آدم زندگی خودش ته می‌کشد و فقط به وساطت زندگی دیگران زندگی می‌کند. کارلوس فوئنتس 🕊🦋

امّا پســر شدم، که تو را آرزو کنم. حسین صفا 🕊🦋

پدرم گاه صدا می‌زندم شعر سپید بس که آشفته و رنجور و به‌هم‌ریخته‌ام حسین دلبری ما نیز همچون شعر سپیدیم؛ نه اسیرِ وزن‌هایِ تکراری، نه محدود به قافیه‌هایِ اجباری. این "آشفتگی" که دیگران می‌بینند، همان ریتمِ آزادِ زندگیِ ماست؛ جایی که گاه در تلاطم است و گاه در سکوت. ما نقص نداریم. ما "شعرِ سپید" اصیلِ خودمان هستیم؛ جاری، متغیر و بی‌پروا. این تلاطم‌ها، نشانه‌یِ زنده بودنِ روحِ ماست، نه چیزی برای اصلاح؛ همین که بپذیریم ریتمِ زندگیِ ما لزوماً نباید یک‌نواخت باشد، بزرگ‌ترین گام برای آشتی با خود است. 🕊🦋

Viva La Vida 2024 زندگی را زنده نگه دار (زنده باد زندگی) آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟ آلن دوباتن 🕊🦋

جهت اطلاع رسانی پست موقت

باید راهِ نجات رو پیدا کنم؛ مثل موسیقی، هنر، فیلم، طبیعت، گفت‌وگو و کلمات.  احساس می‌کنم بین چیزی که می‌خواستم باشم و جایی که الان هستم فرسنگ‌ها فاصله‌ست و تنها راه گذر از اون حرف زدن و نوشتن دربارهٔ اتفاقاتی‌ه که درونم جریان دارن. کلمات توصیف‌گر نیستن؛ کلمات رهاکننده‌ان. هم‌زمان هم نجات‌دهنده‌ان، هم رنجاننده، هم التیام‌بخش، هم آرامش‌دهنده. بله کلمات اهمیت دارن. مایا آنجلو تو کتاب "چرا مرغان قفسی آواز می‌خوانند" می‌نویسه: هیچ اندوهی بالاتر از تحمل قصه‌ای ناگفته در درونتان نیست. سکوت یعنی درد؛ ولی دردی که راه خروج داره. وقتی نمی‌تونیم حرف بزنیم، می‌تونیم بنویسیم، و وقتی نمی‌تونیم بنویسیم، می‌تونیم بخونیم، و وقتی نمی‌تونیم بخونیم، می‌تونیم گوش بدیم. کلمات مثل بذرن؛ راهی برای برگشتن دوباره به زندگی. شاید این که می‌خواستم با کلمات حرف بزنم به این معنا بود که می‌خواستم زندگی کنم. و به گمونم راه نجاتم، پناه گرفتن تو زندانِ کلمات بود. حبسی که در اون، برای اولین بار آزاد بودم.

زندگی ادامه دارد، زندگی مثل خندۀ تو، مثل آن صدا که به ادراک من درمی‌آید هرگز پایان نخواهد یافت. کریستیان بوبن 🕊🦋

نه باران هوا را تازه می‌کند نه گریه دلم را تو نبودی و ما هر دو هدر می رفتیم . . . هُما 🕊🦋

🎨 Boom Gallery | بوم گالری اگه دنبال یه هدیه‌ی خاص و ماندگار هستی، می‌تونی یه تابلو نقاشی آبرنگی کاملاً سفارشی با طرح و ابعاد دلخواهت سفارش بدی. 🤍🖌️ 🎀 مناسب برای تولد، سالگرد، یادگاری، هدیه به عزیزان یا حتی یه هدیه‌ی یهویی و دوست‌داشتنی! هر تابلو با توجه به سلیقه‌ی شما و با دست نقاشی می‌شه. 🌿 📩 برای سفارش: @Z_javadi862

شب اگر بدنامِ تاریکی نمی‌شد ستاره کجا می‌درخشید؟ هُما 🕊🦋

با هركس كه مى‌نشستم، از اميد حرف مى‌زدم، حتى وقتى كه ذره‌اى اميد درونم نمانده بود. صباح‌الدين‌علی من واقعیت‌های تلخِ این جهان را بهتر از خودم می‌بینم و لمس می‌کنم؛ اما همیشه سعی کرده‌ام میانِ دیدنِ این واقعیت‌ها و حرف زدن از امید، تعادلی انسانی برقرار کنم.نه اینکه بخواهم چشم بر حقیقت ببندم؛ فقط باور دارم که جهان قرار نیست به یک‌باره تغییر کند. گاهی تمامِ سهمِ ما از تغییر، تاباندنِ نوری کوچک به گوشه‌ای تاریک از زندگیِ کسی است که در کنارمان ایستاده. ما مسئولِ نوری هستیم که در دست داریم؛ همان چیزی‌ست که ما را زنده نگه می‌دارد. 🕊🦋

تنها یک نفر از تمام جهان کافیست؛ که ایمان بیاوری زندگی ارزش زیستن را دارد. نامشخص 🕊🦋

مدت‌هاست رادیو فرهنگ همراه لحظه‌های من است؛ فضایی هم‌سو با دنیای هنر و اندیشه. این روزها پیشنهاد می‌کنم شما هم روی موج FM ردیف ۱۰۶ مگاهرتز با آن همراه شوید. اگر به رادیو دسترسی ندارید، برنامه‌ها را می‌توانید از طریق اپلیکیشن «ایران‌صدا» هم بشنوید. 🕊🦋

دارم لیست کانال‌ها رو پاکسازی می‌کنم. اگر کانالی دارید، ممنون می‌شم آیدی یا لینکش رو همین‌جا کامنت کنید تا بعد از اتمامِ این مرتب‌سازی، دوباره با افتخار به جمع‌تون برگردم. 🕊🦋