اتاقِ فکرهای نصفِ شب

-My Demon

You’re incredible, damn it; I can never get enough of you.

کاش دنیا تو سال ۲۰۱۸ استپ میشد

واقعاً بعضی آدما حاضرن ساعت‌ها دلیل و توجیه برای کارشون بیان فقط برای اینکه یه جمله‌ی " اشتباه کردم، ببخشید" رو نگن. واقعاً انقدر سخته؟ اینکه بپذیری تو هم ممکنه اشتباه کنی و این اصلاً چیز بدی نیست؟ قرار نیست همیشه حق با تو باشه گاهی ممکنه حرفی بزنی یا کاری کنی که یکی رو ناراحت کنه، حتی اگه قصدش رو نداشته باشی. می‌تونی توضیح بدی که منظورت چی بوده، بدون اینکه احساس طرف مقابل رو انکار کنی. اشتباه کردن طبیعیه، چیزی که مهمه اینه که بتونی مسئولیتش رو بپذیری بدون اینکه برای فرار ازش هزار تا دلیل بتراشی.

خب از الان بگم اگه وزن قابل توجهی رو کم کردین منتظر باشین ، چون قراره بعدش به غذاتون، تایم غذاتون و از همه مهم تر مقدار غذاتون توجه داشته باشن و با نگاهاشون قورتت بدن حتی اگه خواستی یه روزو بیشتر بخوری

تخیل برای من مثل دراگ میمونه وقتایی که حالم خوب نیست فقط تخیل میتونه حالمو بهتر کنه تخیل باعث میشه برای چند ساعت هم که شده از اینی که هستم دور بشم و دنیایی که حالم رو بهتر میکنه رو برای خودم پیدا کنم شاید هم فقط یه مُسکّن باشه که فقط تا چند ساعت بهم کمک میکنه آروم باشم چون بعد از اینکه دوباره به واقعیتم بر میگردم تنها حسی که دارم خالی بودنه اما با این حال تخیل کردن رو دوست دارم بعضی وقتا تو خونه با خودم راه میرم و با آدمای توی ذهنم حرف میزنم یا باهاشون میخندم تا حدی که آخرش یکی بر میگرده میگه خل شدی دختر؟ یا اینکه میگن چقد سرخوشی و عین خیالت نیست که داره دور و برت چی میگذره در حالی که من اون لحظه از درد و ناراحتی توی دنیای توی سرم گم میشم تا بلکم برای  چند دقیقه هم که شده از این دنیا و آدماش دور شم ولی بعضی وقتا حتی دیگه تخیل هم کمکم نمیکنه چون حس میکنم دیگه مغزم واقعا از کار افتاده وقتایی که حالم خیلی بده فقط میتونم بگم که هیچ حسی ندارم و انگار که مغزم پوچه پوچه و قلبم داره با تمام وجود به کل بدنم فشار میاره و خب این خیلی واسم درد داره :)

-

-

از گذر زمان بدم میاد از اینکه یهو میبینی همه چی یهویی داره پیش میره بدم میاد از اینکه همه چی داره جلو میره و اون چیزای منفی رو توش میبینی بدم میاد ترسناکه از اینکه هی آدمای مورد علاقم دارن پیر میشن ترسناکه آینده واقعا عجیب ترسناک و عجیب غریبه وقتی این چیزارو میبینی با خودت میگی کاش از همون اول تو این دنیا نبودی

+ من ... یه دوست میخوام. یکی که من رو قبل از همه ی این اتفاق ها نمیشناخته. یکی که بتونم باهاش خودم باشم؛ منی که دارم میشم، نه منی که بودم، منی که میخوام باشم. - همه همین رو میخوایم، نه؟

تمام این مدت، ریچل لیپینکات

همیشه با قوی ترین بخشم یعنی احساسات در حال کلنجار رفتنم؛ بعضی وقتا نمیخوام به بقیه نشونش بدم، بعضی وقتا بلد نیستم احساساتم رو به بهترین شکل نشون بدم، بعضی وقتا همه احساساتم باهم قاطی میشه و به شکل اشک یا خشم تخلیه میشه و بعضی وقتا هم فقط درون ریزی احساسی دارم و هر لحظه برام مثل شیر روی گاز میمونه یه لحظه ازش غافل بشم سرریز میشه.

آدم کینه ای نیستم، نمیدونم خوبه یا بد یعنی طرف ریده به هیکلم سر تا پا و قلبم سر حرفاش تیکه تیکه شده اما بعد یه مدت که میگذره باهاش حرف میزنم طوری که انگار نه انگار اتفاقی افتاده و واقعانم یادم میره ی سری اوقاتم پشیمون میشم بعدشا، اما خب

2:39

0:57

:)

🤍👀