اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

بسم الله الرحمن الرحیم. آروم تر. :))

دوست داشتین فور کنین واسه آدم مورد علاقه‌تون از ریکشنش شات بدین

از آدمایی که نیاز نیست پیششون نقش بازی کنی خوشم میاد. اونایی که می‌تونی پیششون بچه باشی، ذوق کنی، احساساتت رو بدون سانسور کردن بیان کنی، ناراحتیت رو ابراز کنی، مشکلت رو بیان کنی، راجع‌به همه‌چیز باهاشون حرف بزنی بدون اینکه ترس اینو داشته باشی چیزی بینتون عوض بشه، بتونی باهاشون دیوونه‌بازی در بیاری، ریسک کنی، هیجان تجربه کنی، از آدمایی که می‌تونی کنارشون واقعا زندگی کنی خوشم میاد.

چقدر از این چنلایی که راجع‌به روزمرگی‌هاشون عکس می‌ذارن، ویدیو مسیج می‌دن، غر می‌زنن، حرص می‌خورن، می‌خندن، خود واقعی‌شونن، خوشم می‌آد. مرسی که دلیل قشنگیِ تلگراممین.🥹💗

حس می‌کنم از این ساده‌تر دیگه نمی‌شد توضیح داد.

شما می‌رید از پارچه فروشی، یکم پارچه می‌خرید، می‌رید خیاطی یاد می‌گیرید تا بتونید اون پارچه رو تبدیل بکنید به یه لباسِ تابستونی. تو هوای سردِ دی، شروع می‌کنید به دوختن یه لباس برای ۶ ماه بعد. برای این شیش‌ماه تموم احتمالات رو در نظر می‌گیرید و می‌دونید که گاهی ممکنه خسته شید، گاهی ممکنه اذیت شید اما ادامه می‌دید. در حین خیاطی، با یه فردی که اتفاقا روحیات نزدیک به شما رو داره، آشنا می‌شید و می‌بینید اونم داره خیاطی می‌کنه اما نه واسه تابستون، بلکه یه لباس بهاری می‌خواد. جفتتون خیاطی می‌کنید تا یه جایی که کارِ اون با خیاطی تموم شده و لباسش آماده‌ست و ارتباط شما کم‌رنگ می‌شه. اینجا مشکل اون آدمه یا شما نیستین، مشکل اون تایمیه که باهم آشنا شدین و مسیری که براش تلاش می‌کنین. و در مقابل یه زمانی هم هست که شما آما‌ده‌ی دوختن یه لباس مجلسی هستین، اما اونی که باهاش آشنا می‌شین، یه فردی با حوصله‌ی کمه که دلش می‌خواد فقط تو خیاطی وقت بگذرونه و هیچ‌جوره از این‌کار خوشش نمی‌آد. این‌جا هم دوباره مقصر شما نیستین، صرفا آدمی که انتخاب کردین کنارتون باشه، یه فرد اشتباه بوده. پس یادتون نره، ما آدم بد نداریم، بعضی آدم‌ها فقط برای هم‌دیگه مناسب نیستن. آدم‌ها نقش های متفاوتی دارن. رفیق/پارتنر/بچه‌ی یه خانواده/برادر/خواهر/فامیل و... اگر کسی تو هر کدوم از این‌ها بد بود به معنیِ بد بودن خودش نیست. اون آدم صرفا تو اون بخش یکم نقص داره، اما تو بخش‌های دیگه‌ی ارتباطاتش، یه فرد منحصر به فرده.

بچه‌ها حوصله دارید راجع‌به یه موضوع صحبت بکنم؟

آدمیزاد بیکاری مگه؟ حالا گیریم فهمیدی مقصرِ فلان اتفاق، فلانیه. بعدش که چی؟ می‌تونی زمانو برگردونی عقب؟ می‌تونی جلوی اون اتفاق رو بگیری؟ می‌تونی داستان رو یه جور دیگه بنویسی؟ نه. پس چرا انقدر داری سرِ هیچی زندگیت رو سخت می‌کنی؟!

واقعا باید تلگرامم رو پاکسازی کنم، پر از نا خالصی ئه.

فضای مجازی هم خیلی جالبه. یهو یکی می‌آد از تجربه‌ش و حالِ بعدش و پروسه‌ی سوگواری و پذیرش و گذر کردن از یه حادثه رو تعریف می‌کنه. بعد خیلی رندوم یادت می‌آد این‌هارو تو هم تجربه کردی، و انگار اون فرد نشسته داستان زندگیِ تورو تعریف می‌کنه.

سراغ هر زخم قدیمی و عمیق بری، می‌بینی یه آشنا برات دست تکون می‌ده.

سراغ هر زخم قدیمی و عمیق بری، می‌بینی یه آشنا برات دست تکون می‌ده.

خب دیگه جدی شب بخیر.😂😭

استارزاتونو دادم.

چالشِ چهار صبحی، پاشین این پیامو فور کنید واستون استارز بزنم برم بخوابم.🙄😂 ظرفیت هم ده تا چنله.

واسه ده چنل بذارم.

چقدرم خلوته.🙂😂