اینجادیوانهایمینویسد!
Kanalga Telegram’da o‘tish
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده. @Thecrrazyhearbot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
6 250
Obunachilar
-324 soatlar
-1167 kun
+2 06630 kun
Postlar arxiv
10 Avg, 17:28
10 Avg, ~17:55
این سبک نوشتن، سبک پادکستیه.
بعد مدت ها دوباره امتحانش کردم و امیدوارم خوشتون بیاد.🩶
10 Avg, 17:24
10 Avg, ~17:55
من نمیدونم از کِی مُردی. واقعاً نمیدونم. شاید همون شبی که برای اولین بار دلم خواست برات حرف بزنم و منصرف شدم. شاید همون روزی که یه اتفاق خوب برام افتاد و اولین فکری که از سرم رد شد این بود که «دیگه نمیتونم بهش بگم.» شاید همون لحظهای که فهمیدم اگه امشب نباشی، فردا هم دنبالت نمیگردم. فقط میدونم یه جایی، یه جایی بینِ تمومِ «چیزی نیست» گفتنهام، تو مُردی و من نفهمیدم. من هنوز با مردهای زندگی میکردم که خودش خبر نداشت مرده. هنوز برات جا نگه میداشتم، هنوز منتظرت میموندم، هنوز وقتی دلم میگرفت، ناخودآگاه دنبال اسم تو میگشتم. اما تو رفته بودی. نه از این دنیا، از من. و من چهقدر احمق بودم که فکر میکردم این دو تا با هم فرق دارن. میدونی آدم وقتی کسی میمیره، چی داره؟ یه آخرین لحظه، یه آخرین نگاه، یه آخرین بغل، یه آخرین «دوستت دارم». من هیچکدوم رو نداشتم. تو نمردی که من آخرین بارت رو زندگی کنم. فقط کمکم شدی کسی که دیگه نمیشد دوستش داشت، بدون اینکه خودمو نابود کنم. و من بالاخره دست از نجات دادنت کشیدم. نه چون نخواستم، چون فهمیدم کسی که باید نجاتش بدم، دیگه تو نیستی. خودمم. اما حتی خودمو هم نتونستم درست نجات بدم، چون یه تیکه از من هنوز همونجاست. همون جایی که تو ولش کردی. هنوز نشسته، هنوز منتظره، هنوز گاهی سرشو بلند میکنه و با خودش میگه: «شاید برگرده.» و من هر بار مجبورم برم کنارش بشینم و بگم: «نه عزیزم، اون دیگه نمیاد.» میگه: «ولی زندهست.» میگم: «میدونم.» میگه: «پس چرا نمیاد؟» و من هیچ جوابی ندارم. فقط بغلش میکنم و باهاش گریه میکنم. چون بعضی سؤالها جواب ندارن. مثلاً اینکه چطور ممکنه یه آدم هنوز نفس بکشه، اما تمامِ زندگیِ یه نفر دیگه رو با نبودنش خفه کنه. تو هنوز زندهای. و من هنوز گاهی دلم میخواد صدات کنم. این بدترین قسمتشه. اینکه هنوز دوستت دارم، ولی دیگه نمیخوام برگردی. میفهمی چه فاجعهایه؟ یعنی قلبم هنوز تو رو میخواد، اما عقلم میدونه اگر برگردی، همون قلب رو دوباره میکشی. پس من بینِ دو تا درد گیر کردم: دردِ نداشتنت، و ترسِ دوباره داشتنت. و هیچکدومشون تموم نمیشن. من تو رو نبخشیدم، ولی ازت متنفر هم نیستم. کاش میتونستم ازت متنفر باشم. نفرت راحتتره. نفرت آدم رو گرم نگه میداره. من فقط سردم، خیلی سرد. از اون سردیهایی که با هیچ آغوشی درست نمیشن. چون جای تو توی من خالی نیست. خرابه. فرقش همینه. خالی رو میشه پُر کرد، خرابه رو نه. من دیگه نمیخوام کسی جای تو بیاد. نه چون تو بهترین بودی، چون من دیگه اون آدمِ قبل از تو نیستم. تو رفتی و منو با خودت نبردی، بدترش کردی. منو گذاشتی اینجا که هر روز نسخهی قدیمیِ خودمو یادم بیاد و بفهمم دیگه نمیتونم برگردم بهش. و حالا اگر یه روزی کسی ازم بپرسه: «هنوز دوستش داری؟» نمیدونم چی بگم. چون «آره» دروغه، «نه» هم دروغه. شاید باید بگم: «نمیدونم.» چون دوست داشتنِ تو دیگه شبیه خواستن نیست، شبیه زخمیه که بدنم یاد گرفته باهاش زندگی کنه. دردش هنوز هست، فقط دیگه داد نمیزنم. و شاید یه روز واقعاً فراموشت کنم. شاید یه روز اسم تو رو بشنوم و چیزی توی دلم تکون نخوره، شاید یه روز حتی عکسهات رو ببینم و فقط شونه بالا بندازم. ولی میدونی از چی میترسم؟ از اینکه یه روز خوب شم. چون اگر خوب شم، یعنی واقعاً تموم شدی، یعنی تمومِ اون شبهایی که برای بودنت گریه کردم، تمومِ صبحهایی که با نبودنت بیدار شدم، تمومِ حرفهایی که توی ذهنم بهت زدم، همهشون یه روز میشن «یه زمانی». و من نمیخوام تو فقط «یه زمانی» باشی. نه چون هنوز میخوامت. چون یه زمانی، تمومِ زندگیِ من بودی. و چطور میشه چیزی که یه زمانی تمامِ زندگیت بوده، آخرش فقط یه خاطره بشه؟ چطور میشه آدمی که برایش آینده ساخته بودی، آخرش تبدیل بشه به کسی که حتی نمیدونی الان کجاست؟ چطور میشه برای کسی که هنوز زندهست، فاتحه خوند؟ من بلد نیستم. پس فقط همینجا میشینم. کنارِ قبری که اسم تو روش نیست.. و هر شب یه مشت خاک میریزم روش. نه برای اینکه دفنت کنم، برای اینکه دیگه نبینمت. چون اگر ببینمت، دوباره یادم میاد که زندهای. و من دیگه طاقت ندارم بفهمم آدمی که یک زمانی همهی دنیام بود، هنوز توی همین دنیاست… فقط دیگه دنیای من نیست... ولش کن. فکر کنم دیگه چیزی نمونده که بگم. فقط… اگه یه روز، یه جایی، بیدلیل دلت گرفت… اگه یه شب، وسطِ شلوغی، یه لحظه حس کردی یه چیزی توی زندگیت کمه…دنبالش نگرد. من نیستم. من خیلی وقته همونجایی که تو ترکم کردی، دارم آرومآروم خاک میشم. .صاد.
10 Avg, 17:23
متن امشب، شبیه پادکست های آریانفره، حوصله دارید بخونید بذارم؟
10 Avg, 16:38
10 Avg, ~17:24
بسه دیگه دلم زود تاریک شدن و هوای ابری و بارون و بوت و سرما و هودی و قهوه گرم میخواد.
10 Avg, 16:31
بسه دیگه دلم زود تاریک شدن و هوای ابری و بارون و بوت و سرما و هودی و قهوه گرم میخواد.
10 Avg, 16:31
10 Avg, ~16:31
Repost from «غریق!»
شبنامههای باد.
شبِ یکم
برایت مینویسم عزیزِ من، چرا که بازگشت در هویتِ من بیمعناست! مسیرِ من بیدندهعقب است و تو، راه را بر رفتنم میبندی. نگاهم که میکنی، دست و دلم به گذرکردن نمیرود و جانم درمیآید! زبان را به کامم میچسبانم که لب نزنم؛ دوستت میدارم. که پس از بازگوکردنش، هم کار را بر تو سخت میکنم و هم بر خویشتنم. تو روبهرویم میایستی، سرت را کج کرده و میپرسی؛ «آنکه در زلفهایم پیچید، تو بودی؟» و من چشم از آن خرماییهای دلربا میدزدم، میگویم؛ «تو برایم بگو!» لبخند میزنی. آنقدر زیبا که نگاهم میچرخد سمت لبهایت و جان از کفم میرود. برایت مینویسم، مینویسم از لحظهای که لبهایم رد شدن از مرزِ تنت را میخواست و من، وزیدم سویی دیگر! چشم میبندم و راهم را از تو و روحِ خاکستریات جدا میسازم. و نمیبینم که تو زل میزنی به فاصلهی میانمان، زمزمه میکنی: «کاش بازهم بر تنم بوزی!» برایت به قلم میآورم جانِ من. از شبهایی که بیتو، سقفِ زمین را بازهم رنگ میزنند، مشکیِ مشکی! لبخند از لبانت پَر نمیکشد. تو همهی بادهای پیچیده بر موهایت را من میپنداری، و من خشنود میمانم... یازده و یکدقیقهی شب. نوشتهشده توسطِ 'باد' موسس و قلبِ کلبهی «غریق!» قرارِ ما، شبِ دوم، ساعت یازده و یکدقیقه
10 Avg, 16:01
10 Avg, ~17:01
موهاش بلند و موجداره، با حالت طبیعی و کمی نامرتب؛ چند تار مو آزاد دور صورتش ریخته و بین موهاش چند گیرهی رنگی دستساز و یه سنجاق به شکل ستاره زده. یه بلوز حریر شیریرنگ با یقهی گرد و آستینهای پفی پوشیده که روی سرآستینها چند طرح گل ریز با نخ رنگی دوخته شده. روش یه جلیقهی بافت قهوهای روشن پوشیده، با چند دکمهی چوبی و جیبهای کوچیک روی دو طرف. یه دامن میدی پلیسهی زیتونی پوشیده که روی لبههاش چند تکه پارچهی رنگی به شکل کلاژ دوخته شده. دور کمرش یه کمربند پارچهای کرمرنگ با گرهی بزرگ و چند آویز کوچک مهرهای بسته. پاش بوت مچدار قهوهای روشن با بندهای کرم و پاشنهی کوتاه پوشیده؛ روی قسمت کناری بوت چند طرح کوچک دستکشیده با رنگ سفید دیده میشه. یه کیف دوشی پارچهای دستساز همراهشه که خودش روش نقاشی کرده؛ طرح ماه، گل، پروانه و چند ستارهی ریز با رنگهای آبرنگی روی کیف دیده میشه. دور گردنش یه گردنبند چندلایه با آویز ماه، ستاره و مهرههای رنگی انداخته. گوشوارهها نامتقارنن؛ یکی طرح ماه و یکی طرح ستاره، با چند مهرهی ریز رنگی. روی دستهاش چند انگشتر نقرهای و رزینی دستساز و چند دستبند نخبافت رنگی داره. ناخنها کوتاه و مرتبان؛ هر ناخن یه طرح متفاوت داره: گل، ستاره، ماه، نقطههای رنگی و خطوط آبرنگی. میکاپش خیلی نرم و هنریه؛ پوست طبیعی، رژگونهی هلویی، سایهی صورتی و طلایی خیلی ملایم، خط چشم نازک و لبهای صورتی شفاف. یه دفتر اسکچ کوچک با جلد کلاژشده دستشه؛ روی جلدش تکههای روزنامه، پارچه، عکسهای قدیمی و نقاشیهای کوچیک چسبونده شده. داخل کیفش مداد رنگی، ماژیک، چسب ماتیکی، قیچی کوچیک، نوارچسب طرحدار، استیکر، تکههای کاغذ رنگی و چند قلممو ریخته. یه دوربین آنالوگ کوچیک هم با بند پارچهای از شونهش آویزونه.
https://t.me/textfa_17
10 Avg, 15:37
10 Avg, ~17:07
موهاش متوسط و کمی بلنده، حالت طبیعی و نامرتب داره؛ چند تار مو روی پیشونیش افتاده و پشت گوشش یه مداد طراحی گذاشته. یه تیشرت سفید اورسایز پوشیده که روی قسمت جلویش چند طرح دستکشیده با ماژیک مشکی و لکههای ریز رنگ دیده میشه. روش یه پیراهن لینن زیتونیِ گشاد پوشیده، چند دکمهی بالاش بازه و آستینهاشو تا آرنج بالا زده. یه شلوار پارچهای واید کرمرنگ با کمر بلند پوشیده؛ روی زانو و لبهی جیبها چند لکهی رنگ خشکشدهی آبی و قهوهای دیده میشه. یه کمربند چرمی قهوهای با سگک فلزی قدیمی دور کمرشه. پاش بوت چرمی قهوهای تیره با بندهای مشکی و کمی ظاهر فرسوده پوشیده. یه کیف دوشی چرمی قهوهای قدیمی همراهشه که روش چند تکه پارچه، سنجاق، استیکر و تکههای کاغذ چسبونده شده. یه دوربین آنالوگ کوچیک با بند پارچهای از گردنش آویزونه. روی مچ دستش چند دستبند چرمی و نخبافت داره و انگشتهاش پر از لکههای رنگ، جوهر و گرافیتن. چند انگشتر نقرهای قدیمی و نامتقارن دستشه؛ یکی به شکل قلممو و یکی با طرح ماه. یه ساعت چرمی قهوهای روی مچ چپش بسته. ناخنها کوتاه و طبیعیان و روی دو سه تا ناخن لکهی رنگ باقی مونده. داخل کیفش دفتر اسکچ، مداد زغالی، پاککن، مداد رنگی، ماژیک، چسب کاغذی، قیچی کوچک، چند تکه کاغذ و بریدههای مجله ریخته. یه دفتر طراحی بزرگ هم زیر بغلشه؛ جلدش با کلاژ روزنامه، عکسهای قدیمی، پارچه و نقاشیهای دستکشیده پوشیده شده.
https://t.me/Shadowdreamsworld86
10 Avg, 15:37
10 Avg, ~17:07
موهاش بلند و قهوهای تیرهه، با فرهای خیلی نرم و مرتب که روی شونههاش افتاده و فرق وسط داره؛ دو تکهی باریک از موها کنار صورتش آزاد مونده. یه پیراهن سفید یقهدار از جنس کتان نرم پوشیده، کاملاً اتوکشیده، با دکمههای مرواریدی ریز و سرآستینهای مرتب. روش یه جلیقهی مشکی فیت با یقهی هفت پوشیده که دکمههای طلایی مات داره. یه دامن میدی چهارخانهی قهوهای و کرم با کمر بلند و پلیسههای ظریف پوشیده که تا زیر زانو میاد. دور کمرش یه کمربند چرمی باریک قهوهای با سگک طلایی ساده بسته. پاش لوفر چرمی قهوهای تیره با پاشنهی کوتاه و سگک طلایی ظریفه. یه کیف دستی ساختارمند قهوهای از جنس چرم، با دستهی کوتاه و یراقآلات طلایی همراهشه. روی شونههاش یه کت بلند کرمرنگ با برش صاف، یقهی پهن و دکمههای قهوهای بزرگ انداخته. دور گردنش یه روسری ابریشمی زرشکی و کرم با طرح کلاسیک بسته شده. گوشوارههای مرواریدی کوچک، ساعت طلایی ظریف، یک انگشتر نگیندار و دستبند زنجیری باریک. ناخنها کوتاه و مرتب با لاک نود صورتی. میکاپ کلاسیک و ظریف؛ پوست یکدست، ابروهای مرتب، خط چشم باریک قهوهای، مژههای طبیعی، رژگونهی هلویی و رژ لب قرمز آجری. یه عینک آفتابی فریم لاکپشتی با فرم گربهای و دستههای طلایی ظریف روی صورتشه.
https://t.me/DDaarrrkkkmmmmiiii888
10 Avg, 15:37
10 Avg, ~17:07
موهاش بلند و صافه، با حالت طبیعی و کمی نامرتب، چند تار مو هم آزاد کنار صورتش افتاده. یه تاپ کراپ سفید پوشیده با طرح گرافیکی کوچک مشکی روی سینه. روش یه بامبر جکت مشکی اورسایز پوشیده، با زیپ نقرهای، جیبهای کناری و سرآستینهای کشبافت. یه شلوار کارگو طوسی زغالی با فیت واید و جیبهای بزرگ روی رانها پوشیده؛ بندهای کوچیک تنظیم روی مچ پا داره. پاش کتونی ساقبلند سفید و مشکی با بندهای ضخیم و جزئیات طوسی پوشیده. یه کراسبادی بگ مشکی با بند پهن روی شونهش انداخته، چند تا جاکلیدی فلزی و آویز کوچیک هم بهش وصل کرده. یه کلاه کپ مشکی با لوگوی سفید کوچیک روی سرشه. دور مچش ساعت دیجیتال مشکی و چند دستبند بافت مشکی بسته و چند انگشتر نقرهای ساده دستشه. ناخنها کوتاه و طبیعی، با لاک شفاف. یه عینک آفتابی مشکی مستطیلی روی صورتشه و هندزفری بیسیم داخل گوششه. جورابهای سفید ساقبلند با نوار مشکی از بالای کتونی دیده میشن و لبهی شلوار کمی روی کفش جمع شده.
https://t.me/Daymahfaramoshnemishe
10 Avg, 15:37
10 Avg, ~17:07
موهاش بلند و مشکی، براق و حالتداره، با موجهای نرم و مرتب که روی یک شونه ریخته و چند تار مو آزاد کنار صورتش قرار گرفته. یه لباس مجلسی زرشکی تیره از جنس مخمل و ساتن پوشیده؛ بالاتنه جذب و کاملاً فیت، با یقهی هفت عمیق و آستینهای بلند و نیمهشفاف. قسمت کمر لباس با درزهای ظریف و برشهای فرمدهنده طراحی شده و از باسن به پایین، دامن به شکل ماهی باز میشه و تا روی زمین ادامه داره. روی قسمت بالاتنه و کنارههای لباس، گلدوزیهای مشکی و نگینهای ریز زرشکی کار شده که زیر نور برق خیلی ظریفی ایجاد میکنن. پشت لباس یه دنبالهی کوتاه و روان داره که هنگام راه رفتن روی زمین کشیده میشه. یه شنل کوتاه مشکی حریر روی شونههاش انداخته که لبههاش با پرهای مشکی ظریف تزئین شده. گوشوارههای آویز بلند طلایی با نگینهای زرشکی، یه گردنبند ظریف طلایی، دستبند باریک و دو انگشتر نگیندار. یه کیف کلاچ کوچک مشکی با سطح مخملی و قفل طلایی همراهشه. پاش کفش پاشنهبلند مشکی نوکتیز با بند ظریف دور مچ و جزئیات طلایی خیلی ریز. ناخنها بلند و مرتب با لاک زرشکی تیره براق و یک نگین کوچک روی ناخن انگشت حلقه. میکاپ چشمها دودی و کشیده، سایهی قهوهای و مشکی، خط چشم ظریف، مژههای پر، پوست یکدست با هایلایت ملایم، رژگونهی برنزی و رژ لب زرشکی تیره. یه عطر شیشهای مشکی و طلایی داخل کیفش قرار گرفته و روی مچ دستش هم یک دستمال عطر کوچک با رایحهی گرم و چوبی همراهشه.
https://t.me/Benim_yaram_4_18
10 Avg, 15:37
10 Avg, ~17:07
