اینجادیوانهایمینویسد!
Kanalga Telegram’da o‘tish
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
6 256
Obunachilar
-3224 soatlar
-2017 kun
+1 99830 kun
Postlar arxiv
این چند روز خیلی با خودم کلنجار رفتم بذارم یا نذارم.
تهش گذاشتم، شایدم پاک کنم.
زندگی یه خوابه عزیزم.
یه خوابِ شیرین که گاهی غم و استرس و حال بدی هم قاطیش میشه. زندگی یه رویاست. آدما واقعی نیستن، خیابونا واقعی نیستن، آهنگا واقعی نیستن، حسا واقعی نیستن، اتفاقا واقعی نیستن، حتی من و این نوشته هم واقعی نیستیم. ما فقط دستجمعی داریم تو یه خوابی زندگی میکنیم که گاهی به هم نیاز پیدا میکنیم و وقتی نقشمون تو داستان یکی تموم میشه، برای همیشه از خوابش میریم. فراموش نکن من و تو و این نوشته و هر کسی که مارو میخونه، یه خوابه.
زندگی یه خوابِ عزیزم.
یه خوابِ شیرین که گاهی غم و استرس و حال بدی هم قاطیش میشه. زندگی یه رویاست. آدما واقعی نیستن، خیابونا واقعی نیستن، آهنگا واقعی نیستن، حسا واقعی نیستن، اتفاقا واقعی نیستن، حتی من و این نوشته هم واقعی نیستیم. ما فقط دستجمعی داریم تو یه خوابی زندگی میکنیم که گاهی به هم نیاز پیدا میکنیم و وقتی نقشمون تو داستان یکی تموم میشه، برای همیشه از خوابش میریم. فراموش نکن من و تو و این نوشته و هر کسی که مارو میخونه، یه خوابه.
من بدبینم، مدام با تموم آدما میجنگم، چون فکر میکنم میخوان بهم ضربه بزنن. شکاکم، چون فکر میکنم همهی آدما بهم دروغ میگن. من حسودم، حسودم چون نمیتونم قبول کنم آدم موردعلاقهم با یکی دیگه صحبت کنه. من بازیگرم، مدام از کارایی میگم که انجام ندادم، مدام جوری صحبت میکنم انگار بهترین آدم دنیام. و خب میدونی تو هم مثل منی. در واقع همهی آدما مثل من و تو ان، فقط دیر قبولش میکنن. پس خیالت راحت، چون ما تنها نیستیم.
