اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

هیچ‌وقت نمی‌فهمی طولانی‌تر کردن راهِ خونه برای بیشتر حرف‌زدن باهات یعنی‌چی.

هیچ‌کس نمی‌تونه جات رو بگیره.

من تو زندگی بقیه اون آدمی هستم که فکر می‌کنن هر وقت بخوان می‌تونن برن، هر وقت بخوان می‌تونن بیان، هر وقت بخوان می‌تونن باهام خوب رفتار کنن و هر وقت بخوان می‌تونن نادیده‌م بگیرن. من تو رندگیِ بقیه اون آدمی هستم که به‌جای چسب‌زخم ازش استفاده می‌شه.

من تو زندگی بقیه اون آدمی هستم که... کاملش کنید فور کنم اینجا همه باهم بخونیمش

جناب‌قاف. امیدوارم امسال، سالی باشه که در کنار آدم‌های امن زندگی‌تون به خوشی سپری می‌شه. و برای خودتون هم آرزو دارم سالی رو سپری کنید همراه با اشکِ‌شوق، موفقیت‌های بیشتر، حالِ‌خوب و تمام چیز‌های خوب سر راهتون قرار بگیرن‌. زادروزتون فرخنده‌باد.✨

امسال به آغوش کشیدم، تنها موندم، کار کردم، استعفا دادم، گربه آوردم، گربه‌م رو از دست دادم، درس خوندم، معاشرت کردم، اشک ریختم، خندیدم، خودم رو توی خونه حبس کردم، گاهی دائما بیرون رفتم، درد کشیدم، به آرامش رسیدم، خودم رو کشتم، زنده موندم، هدف ساختم، اهدافمو پاک کردم، برخی رو تیک زدم، احتمالا قلب شکستم، قلب خودم رو چسب زدم، گریه کردم، سفر رفتم، از آدم‌ها دور شدم، به برخی نزدیک شدم، عذر خواهی کردم، ورزش کردم، کابوس دیدم، آروم خوابیدم، نوشتم و نوشتم، آموختم، آموزش دادم، خودم رو از آینه محروم کردم، خودم رو توی آینه نگاه کردم، چادرت رو بغل کردم، از خودم بدم آمد، از خودم خوشم آمد، هدیه دادم، هدیه گرفتم، نامه نوشتم، نامه خوندم، بد شانسی آوردم، خوش‌شانس بودم، کتاب خریدم، کتاب خوندم، جنگیدم، جنگیدم، جنگیدم، با خودم، با گذشته‌م، با آینده‌م. من امسال به زندگی چنگ انداختم. گاهی بردم و گاهی محکوم شدم به باخت. فکر نمی‌کردم تا این روز برسم اما رسیدم. یک‌سال گذشت و تمام شد. تولدم رسید که مبارکی‌ش رو مدیون دست‌هایی هستم که بلندم کردن و چشم‌های خودم که تصمیم گرفتن اشکی بشن اما تا ابد امیدوار بمونن. همین و شروع بیست و دو سالگی. ۲/ آبان/ ۱۴۰۵

نیستید.

با آره یا نه جواب می‌دم، ناشناسه پس راحت بپرسید.

ناشناس بده ازت سوال بپرسیم

دلم می‌خواد برم بیرون.

دلم قدم زدن زیر این بارون رو می‌خواد.

چه سریع ریکت گرفت. :))

هفت‌تا استارز. بابا قربونتون برم. :))🤍

نیشم باز شد. :))))*

وااااای. :)))

وای. :))

وای؟:)