𝘔𝘺𝘊𝘰𝘻𝘺𝘗𝘭𝘢𝘤𝘦
Kanalga Telegram’da o‘tish
Stay with me..
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
271
Obunachilar
-724 soatlar
-267 kun
-930 kun
Postlar arxiv
Please don’t call me by my past.
Don’t talk to me about the people who are no longer here, the relationships that have ended, or the things that never had the chance to happen.Please...I know I’ve caused pain too, I know I’ve made mistakes, but talking about them is still very painful for me..
Repost from دیوانه.
https://t.me/Novyrau
شما در جهانی زندگی میکنید که کتاب فروشی ها و کافه های بسیار زیبا و کلاسیک دارد. خانهتان شومینه گرمی دارد که نور بسیار آرامبخشی به خانه میتاباند.
باران زیاد میبارد. قهوه ها مزه خوب دارند و کنار کافهای که دوستش دارید یک مغازه نجاری هست که شیفته بوی چوب آن هستید.
به یاد دارید درباره شومینه گفتم؟ حواستان باشد. یک بچه غول در خانهتان زندگی میکند که میخواهد شما را در آن بیاندازد. نمیتوانید بچه غول را بیرون کنید و نمیتوانید او را از بین ببرید. فقط باید مراقب باشید. حواستان باید خیلی جمع باشد وگرنه زنده زنده میسوزید!
Repost from N/a
https://t.me/Novyrauدر جهان موازی، آدمی شدی که شبها بیدار میمونه تا با فکرهاش روبهرو بشه. چیزی که تغییر نکرد: فرار نکردنت از تاریکی درونت.
I’m glad I got to spend today with you and that you gave me such a lovely memory.:))
Repost from «غریق!»
نمیدونی چقدر ذوق کردم جانم :))
نظرِ من در مورد کلبهی شما: کلبهای که بوی قهوه و شکلات پیچیده داخلش و وقتی واردش میشی، ناخواگاه چشمهات بسته میشه و آرامش رخنه میکنه توی تنت! اما کمی که میگذره، صدای ورقزدنها باعث میشه چشم باز کنی و نگاهت میافته به دورتادور و دیوارها. دیوارهایی که تماما پُر شدن از قفسه و کتاب... و تو فکرمیکنی که شاید اینجا قراره قلبت آروم بگیره!💗
I deeply wish I could throw all my emotions away and spend the rest of my life in the most logical way possible.
I’m tired of overthinking everything; of creating dozens of possibilities out of the smallest things, replaying conversations in my head, and finding answers to problems that haven’t even happened yet. Sometimes I just want my mind to be quiet for a few hours. No analysis, no possibilities, no ‘what ifs’ or ‘maybes.’ Just silence.
