مُبهَم...

.

در قنوت خود دعا کردم فراموشت کنم حاجتم در سجده اما دیدن روی تو شد "امیر اکبرزاده"

خلاصه...

شب گذشت و سحری بر لبِ بام آمد و رفت من در این فکر که معشوق نیامد چه کنم؟

چو از سحر برآید نوری از مشرق‌زمین یادِ رویت زنده گردد در دلِ عاشق، چنین "عطار"

گفتم که از غم تو بمیرم توان نبود...

به کدام کیش و آیین، به کدام مذهب و دین ببری قرار دل را، به سراغ دل نیایی؟؟ «ادیب نیشابوری» ↑صاحب سخن↓

خلاصه که... به پایان آمد این دفتر اما حکایت همچنان باقیست

می‌دانم اخر این راه رسیدن با تو نیست سهم دل خسته من لبخند فردا تو نیست با این همه دل من هر شب سمت تو رفت دل را چه کنم؟ عادت او عاشقی‌ست

بی کمالی های انسان ازسخن پیدا شود پسته بی مغز چو لب وا کند ، رسوا شود "صائب"

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالا تر است "صائب"

که من عاشق و ،او ز عشق من بی خبر است

اگر‌برای اد اجباری فولدر اومدید مشگلی نیست میتونید لفت بدید ولی اگر روحتون با شعر پیوند خورده و اهل شعر و شاعری هستیدوعلاقه دارید قدمتون سر چشم

+گفت حالا که میگویی شاعری میتوانی برای منم شعر بسرایی! _ مقداری مکث کرد و گفت: تو مثل حاصل کارِ کمال الملکِ نقّاشی ولی من خط خطی های کج یک آدم ناشی تو اقیانوس آرامی.. بزرگی، ژرف و بی پایان و من هم برکه ای کوچک و یا یک حوض بی کاشی مخدّر دارد آن چشمت، خمارم می کند گاهی مسکّن دارد آغوشت، مگر محصول خشخاشی؟ "سونیا نوری"

او یک مصرع غزل از بر نبود،من ولی از نگاهش شعر بوسیدم غزل برچیدمش

عجیب ثروتمندند عاشقانی که معشوقِ معشوقشان هستند "علی رجبی"

نیست پروا تلخ کامان را ز تلخی های عشق آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است "صائب"

همیشه تا برآید ماه و خورشید مرا باشد به وصل یار امید "فخرالدین اسعدگرگانی"

چو گلدان خالی لب پنچره پر از خاطرات ترک خورده ایم اگر داغ دل بود ما دیده ایم اگر خون دل بود ما خورده ایم اگر دل دلیل است ما آورده ایم اگر داغ شرط است ما برده ایم " قیصر امین پور"