Niche

من خیلی ادم”شبو بیدار بمونیم حرف بزنیم” هستم.

‌‏امیدوارم کسی که دوسش دارین کس دیگه‌ا‌ی رو دوست نداشته باشه.

حذف کردن آدم‌هایی که باعث میشن با خودتون تا ساعت‌ها کلنجار برید و یه مدت طولانی احساس ناراحتی کنید از همه چی مهم‌تره.

آدم‌های اطرافش کمتر و کمتر میشدن اما براش اهمیتی نداشت معتقد بود اگه خودش رو داشته باشه عملا کم و کسری نداره و بازم میشه زندگی کرد، بی‌احساس یا بیرحم نبود فقط رو آدم‌ها حساب نمیکرد ته داستان رو خوب میدونست و دیگه امیدش فقط به خودش بود و به خودش تکیه کرد.

من برای خوشحال بودن به پارتنر نیاز ندارم بلکه به پول زیاد، آرامش روان، هوای بارونی و یه کمد بی‌نهایت نیاز دارم.

من واقعا تو نشون دادن احساساتم به دیگران عاجزم پس اگه حتی یک بار حس کردی دارم بهت علاقه نشون میدم بدون دوست داشتنت به گوشت و پوست و استخونم رسیده.

تو حق داری بدون شرم خسته باشی، نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن داشته باشی، نخوای با بعضی از آدم‌ها معاشرت کنی، سلامت روان خودت رو اولویت بذاری، برای رسیدن به اهدافت بجنگی.

افسردگی مثل این میمونه که میدونی داره دیرت میشه، ولی نمیتونی از جات بلند شی.

من اگه بخوام درباره چیزهایی که باعث خوشحالیم میشن حرف بزنم، مطمعنم اسم تو رو ده پونزده باری میارم.

فکر کن دختری رو از دست بدی که کل روز رو منتظر یه تکست از طرف تو بود، گند زدی آقا پسر.

خودم درستش میکنم. گریه میکنم

یکم برام تلاش کن، نگرانم شو ،بهم پیام بده، هرچی باشه ی روزی رفیقت بودم"

کاش روابط انسانی اینقدر پیچیده نبودن که وقتی نصف شب به یکی فکر می‌کنی، نتونی بهش پیام بدی و بگی چقدر دلتنگشی.

منم همینطور لانای عزیز ،خیلی چیزا رو میخواستم بهش بگم ولی چیزی نگفتم که زندگیشو ادامه بده.

ناراحت میشم وقتی مجبورم بگم «باشه اوکیه» درحالی که دلم میخواد صندلی رو پرت کنم سمتشون.

میگفت خوبم ولی پلی‌لیستش این بود:

صبرم رو دیدی؟ حالا بشین زیر میز زدنم رو نگاه کن، نخواستنم رو نگاه کن، اهمیت ندادنم رو نگاه کن.