🕊️

‏نه بیبی کمرنگ شی دلم تنگ نمیشه، کلا یادم میره چه رنگی بودی💘.

‏شاید اگه یه ذره در طول ترم وارد درسام میشدم الان درسام اینجوری واردم نمیشدن.

‏رنج‌آورتر از خود رنج این است که چشم‌اندازی برای پایان رنج نیست. انسان تا کی می‌تواند در حبابی از ندانستن زندگی کند؟ تا کی در هوایی خفه‌کننده معلق بماند؟

چه اندوه وار بزرگ می‌شویم که بمیریم...

خيلى سادست؛ اگه طلا زنگ زد طلا نبوده، اگه عشق تموم شد عشق نبوده، و اگه دوستا رفتن هیچوقت دوست نبودن..!

یه کلمه در عربی هست؛ به اسم “القتار” به معنای دردی که نه می‌گذاری بیرون بریزد. نه می‌توانی نگهش داری. حسی که گلو را می سوزاند و قلب را از داخل آهسته خرد می کند…

او، تا به ابد...

12:12

کاش پیرتر بودم مثل ریشه ها یاجوان تر بودم مثل شاخه ها اینجا که من ایستاده ام فقط تبر میخورد...

سعی کنید موجودِ وحشیِ درونمو خیلی انگول نکنید

چه گناهی کردم که در خوابم هستی در بیداری‌ام نه در قلبم هستی در چشمم نه در سرم هستی و در آغوشم نه...

حالمان خوب بود تا اینکه وابسته چیزهایی شدیم که به ما تعلق نداشتند…

اون عاشق هایی که حتی مقصر نیستن از طرف مقابل معذرت خواهی میکنن این اوج عشقه.

این جمله از جنایات و مکافاتِ داستایفسکی دقیقا همون حسی رو میگه که این روزها دارم: هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه رخ داده است، خیانت میکنم...

در نهایت کسانی را کنار خود نگه میداریم که زخم هایمان را دیدند و جای نمک پاشیدن.. مرهم شدن ….❤️‍🩹