🦢.Reverie.🦢

‏میدونم تجربه شد ولی واقعا نیازی به این تجربه نداشتم.

و آرزوها، چون پرنده‌ای در قفسِ سینه، بال می‌زنند، اما هرگز نمی‌پرند.

دلی میگم چیزایی که دارم تو این سن تجربه میکنم اصلاً تو کَتَم نمیره انگار یه آدم 30 ساله ام) مهم نیس انقد تلاش میکنم تا بهش برسم

زندگی همینه ، یه روز خوب ، یه روز بد ، یه روز نیمه‌ خوب ، یه روز نیمه بد. گِله‌ای نیست.

هر روزی که داره میگذره ، با دیروز هیچ تفاوتی نداره.

یه روز خوب میاد اما اون زمان من به شب عادت کردم.

زخم‌ ها خوب میشن ، منتها در ازای قسمتی از روح

‏آدمی که تنهایی رو بلده رو نمیشه تنها گذاشت.

متاسفانه نسلِ آدم‌های مهربون منقرض شده ، اون تعدادی هم که باقی موندن ، انقدر از مهربونیشون ضربه خوردن که دیگه نشونش نمی‌دن.

خیلی وقته دیگه شاد نیستیم ، فقط بعضی وقتا کمتر غمگینیم.

بعضیام هستن خوبی میکنن که بعدش با دست پر طلبکار باشن.

دیگه حتی غصه خوردن هم به نظرم بی‌معنا میاد.

آدم‌ها اکثر اوقات تنهان و باید به این عادت کنن. تنها کسی که مشکل شما براش مهمه و قراره حلش کنه خودتونید. با این موضوع کنار بیاید و از نبود آدم‌ها تو موقعیت‌های مختلف دلگیر نشید.

ما انبوهی از آدم‌های فراموش شده هستم.

همیشه با گفتن "ناراحت‌ نشن" "دلخور‌ نشن" خودم ناراحت شدم ، اما متوجه شدم که آدما از این که ناراحتم کنن دلمو بشکنن معذب نمیشن و این براشون خیلی راحته ... اونا فقط به خودشون فکر میکنن.

سخته ببینی نمیتونی درستش کنی.

چقدر آدما با اون چیزی که در ظاهر خودشونو نشون میدادن فرق داشتن.

هوا دچارِ غم است ، انسان دچارِ تحمل.