my story (Amirrr)
Kanalga Telegram’da o‘tish
از اونجایی که زندگی خیلی جدیه،ما اینجاییم که زندگیو جدی نگیریم
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
842
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-77 kun
-730 kun
Postlar arxiv
مولانا: شمس، چرا بعضی آدم‌ها می‌آیند و تمام زندگی ما را تغییر می دهند؟
شمس: چون بعضی آدم‌ها برای ماندن نمی‌آیند؛ برای بیدار کردن می‌آیند.
مولانا: پس چرا رفتن‌شان این‌قدر درد دارد؟
شمس: چون تو به حضورشان وابسته شدی، نه به درسی که برایت آورده بودند.
مولانا: و بعد از رفتن‌شان چه باید کرد؟
شمس: آنچه را در تو بیدار کردند، حفظ کن؛ آدم‌ها می‌روند، اما نوری که درونت روشن کرده‌اند، می‌تواند بماند.
داستانو از قسمت بدیای من تعریف میکنی اصلا مهم نیستا فقط اضافه کن چیکار کردی که بدی دیدی.
7 ماه گذشت...
به یاد هزاران جاویدنامی که دیگر در بین ما نیستند.
18-19 دی ماه 1404
Repost from N/a
از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب می‌کنم.
دیگه نه توان آدم‌های بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطه‌ی انسانی نصفه و نیمه.
نداشتن خیلی از چیز‌ا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدم‌ها.
