Faded Memories

آدمای گذشته هیچوقت از یادم نمیرن چون، توی پلی لیستم میبینمشون، توی شوخی هایی که فقط خودمون میفهمیم، توی عکسایی که موقع خالی کردن گالری دلم نمیاد پاکشون کنم، توی بعضی خیابونا و توی بوی عطری که همیشه همراهشونه.

‏اگه برام آهنگ بفرستی، دیگه هرجا بشنومش یاد تو میوفتم.

به یاد آوردن بعضی چیزا واقعا منو به آدمِ غمگینی تبدیل میکنه و این غم تمام وجودمو فلج میکنه.

یک آدم را دوبار پیدا نخواهید کرد، حتی در همان آدم.

وقت ترمیم می‌خوام، (واسه زندگیم)

دنیای عجیبیه، آدما از آدما برای فراموش کردن استفاده میکنن.

‏من با گفتن “فوقش بگا میرم دیگه” همه کارای جدیدو شروع می‌کنم.

زندگی برایِ اینکه یبار دوست داشته باشم خیلی کوتاهه، قول میدم تو زندگیِ بعدی هم دنبالت بگردم.

‏من نمیدونم این چه نوع اشرف مخلوقاتیه که دلش برای کسی که این‌همه بهش بدی کرده تنگ میشه.

من از پایان‌ها بیزارم، از آخرین قسمت‌ها، آخرین روزها، آخرین خاطره‌ها، آخرین بارها، از تمام شدن سال‌ها، رابطه‌ها و آدم‌ها. حتی وقتی پایان زیباست، بازهم پایان است.

گیریم بعدی خوشگلتر، کی میخوای سیر شی؟ با کی میخوای پیر شی؟

باشه عزیزم هرطور راحتی. نباش، نیا، هیچوقت شروع نشو، دیگه واقعا مهم نیست.

شماها نمیدونید چقدر کنارش خوشحال بودم.

یکم دیگه وارد روابط احساسی نشم، کلاً ابراز محبت و احساسات از یادم میره.

فعلا به بخشیدن آدما ادامه میدم تا موقعی که اسلحه بخرم.

دختری که خودشو مجبور کرده که دیگه آدم مورد علاقشو دوست نداشته باشه رو نمیتونی اذیت کنی.

اونی که بخواد راهش رو پیدا میکنه، اونی هم که نمیخواد بهانه‌اش رو.