پناه | محبوبه سادات حسینی

از غزلی تازه: با توام! مومیاییِ غمگین! تهِ دنیای غرب، آسوده چه کسی فکر می‌کند یک روز لای این استخوان دلی بوده!... #محبوبه_سادات_حسینی @panaah_gah

3:58 و وطنِ غمگینم، و آن چشم‌های مشکیِ سرمه‌گونش، در دلِ من اشک می‌ریزند. فاصلهٔ من و او هم دور است و هم نزدیک؛ مثل فاصله‌ای که میان من و یک آواز است. همان فاصله‌ی مبهم و دست‌نیافتنی میان من و آواز...

نپرس روی سیاهم را... نپرس موی سپیدم را... که هر دو داغِ جوان دیدند، شبیه رستم و تهمینه!...🖤🥀 #محبوبه_سادات_حسینی @panaah_gah

غم... آری غم! همان ارثیه‌ی آباء و اجدادی...🖤 #محبوبه_سادات_حسینی @panaah_gah

رفیقِ روز‌هایِ خوب رفیقِ خوبِ روز‌ها...🫂🫀

رویای آب از لب‌شان چکه می‌کند این ماهیان مرده که با تور می‌کشم...

#محبوبه_سادات_حسینی

سلام و نور✨ کانال قبلیم حذف شد و شروع فعالیتم در کانال جدیدم مصادف شد با روز تولدم پس غمی نیست :)♡ @panaah_gah