𝓟𝓪𝓼𝓱𝓪 𝓖𝓱𝓪𝓭𝓲𝓻𝓲

زمینه آزادی زندانیان، به یاری شما فراهم شد. سپاس از همدلی‌تان @haidersociety

گاهی یک نفر، تمام جهانِ آدم می‌شود بی‌آنکه بداند..

گاهی آدمی را آن‌قدر دوست داری که حتی رفتنش را هم نمی‌توانی باور کنی؛ می‌مانی، منتظر می‌مانی و هر بار با خودت می‌گویی شاید برگردد... اما یک روز می‌فهمی بعضی آدم‌ها قرار نیست برگردند. آنجاست که باید گریه کنی، دلتنگی‌ات را زندگی کنی و کم‌کم بپذیری که پایان بعضی رابطه‌ها، به معنی بی‌ارزش بودنشون نیست. بعضی آدم‌ها می‌روند، اما خاطراتشون موندگاره؛ نه برای اینکه همیشه منتظرشون بمونی، بلکه برای اینکه یادت باشد روزی کسی را از ته دل دوست داشته‌ای. 🖤

#کاشکی بازم تو حرم با کفترات بپرم.. "typokar" ☑️ @mohsenchavoshifc

به دیدنم که میای ..❤️ YouTube Instagram @typokar

🖤 روزهای غم اهل‌بیت علیهم‌السلام... رحلت پیامبر مهربانی، حضرت محمد مصطفی ﷺ شهادت کریم اهل‌بیت، امام حسن مجتبی علیه‌السلام و شهادت غریب‌الغربا، امام رضا علیه‌السلام رو به همه دل‌های عاشق اهل‌بیت تسلیت می‌گم. خدا قسمت‌مون کنه همیشه پیرو راهشون باشیم... 🖤 اللهم صل علی محمد و آل محمد

گاهی خدا را درست در همان جایی پیدا می‌کنی که دیگر هیچ‌کس نیست... وقتی از آدم‌ها خسته‌ای، وقتی دلت پر از حرف‌هایی‌ست که نمی‌توانی به زبان بیاوری، وقتی شب‌ها با هزار فکر می‌خوابی و صبح با همان سنگینی بیدار می‌شوی... آن‌وقت می‌فهمی همیشه یک آغوش امن برای برگشتن هست؛ یک نفر که حتی وقتی خودت از خودت ناامیدی، هنوز تو را رها نکرده است. شاید خدا بعضی دعاهایمان را دیر جواب بدهد، اما هیچ‌وقت صدایمان را نشنیده نمی‌گذارد. پس اگر امروز دلت گرفته، اگر راهت سخت شده، اگر چیزی را از دست داده‌ای که فکر می‌کردی تمام دنیایت است... کمی آرام‌تر قدم بردار؛ شاید خدا دارد چیزی را برایت آماده می‌کند که ارزش تمام این صبرها را داشته باشد. گاهی تمام آنچه لازم داریم، این است که دوباره به خدا تکیه کنیم... 🤍

گاهی باید وسط تمام نداشته‌ها، تمام خستگی‌ها و تمام چیزهایی که آن‌طور که می‌خواستیم پیش نرفتند، کمی مکث کنیم و بگوییم: «خدایا شکرت...» شکر برای چیزهایی که دادی، برای چیزهایی که ندادی، برای اشک‌هایی که ریختیم و لبخندهایی که دوباره به لبمان نشاندی. شاید خیلی وقت‌ها نفهمیم چرا بعضی درها به رویمان بسته شد، چرا بعضی آدم‌ها رفتند و چرا بعضی آرزوها هیچ‌وقت به حقیقت نپیوستند؛ اما ندانستنِ ما دلیل بر بی‌حکمت بودنِ اتفاقات نیست. گاهی چیزی را از خدا می‌خواهیم و نرسیدن به آن را شکست می‌دانیم، غافل از اینکه شاید خدا با ندادنش، مسیر دیگری برایمان ساخته باشد. «شکر» یادمان می‌اندازد که امید، فقط در روزهای خوب معنا ندارد؛ هنر واقعی این است که در سخت‌ترین روزها هم دلمان را به خدا بسپاریم، هنوز برای فردا رویا داشته باشیم و با تمام زخم‌هایمان بگوییم: خدایا... برای آنچه دادی، برای آنچه ندادی، برای آنچه فهمیدم و حتی برای آنچه هنوز نمی‌فهمم، شکرت. 🤍