‌ ‌ ‌ ‌ ‌# ‌ lovestay

🐰: آها، کی اولین نفر توی کاکائوتاک تولدم رو تبریک گفت؟ مکنه! مکنه اولین کسی بود که تولدم رو تبریک گفت.

🐰: من خودم حمومشون میدم

🐰: قبلاً حتی اگه شارژش ۸۷٪ بود یا حتی توی محدوده‌ی ۶۰٪، می‌زدمش به شارژر. ولی این روزا صبر می‌کنم تا شارژش به ۱٪ برسه و بعد می‌زنمش به شارژر. الان چند درصده؟ ۵۷٪... آره، شارژش نمی‌کنم.

🐰: اگه بهش بگم «حالت بده؟ اگه حالت بده، پس اصلاً چرا اومدی؟ برو خونه!» یکم زیاده‌روی می‌شه، نه؟ احتمالاً ازش می‌پرسم چرا حالش خوب نیست، مثلاً می‌گم «چرا حالت خوب نیست؟» اول به حرف‌هاش گوش می‌دم و بعد سعی می‌کنم حالش رو بهتر کنم.

🐰: هوم، انتخابم اینه که سونی، دونگی و دوری برای یه روز انسان بشن. اگه بچه‌هام انسان می‌شدن، می‌بردمشون شهربازی تا حسابی خوش بگذرونن و کلی غذای خوشمزه هم بهشون می‌دادم. آه، اگه سونی انسان می‌شد، چقدر غذا می‌خورد... واقعاً... به‌هرحال، من سخت کار می‌کنم تا بتونم کلی غذای خوب براشون بخرم.

🐰: چان هیونگ برام گوشی خریده! چرا این‌طوری نگام می‌کنی؟ حسودیت شده؟ هاهاهاها اون آیفون ۱۸ پروی جدیدی رو که تازه اومده برام خریده. قیافه‌ی اسکیزگی این شکلی بود

🐰: نه، راستش تا الان هیچ تغییر جدیدی نداشتم؛ همون سرگرمی‌های قبلیه که همتون می‌دونید. اوه، ولی دارم به این فکر می‌کنم که دوباره شیرینی‌پزی رو شروع کنم. دوباره دلم خواسته امتحانش کنم.

🐰: «جایی از بدنتون درد می‌کنه؟» این که دیگه حتماً باید بپرسم، نه؟ اگه دردشون میاد، فقط کافیه همون لحظه بهم بگن؛ مثلاً «اوه، دیگه طاقت ندارم» و اگه همون موقع بهم بگن، می‌تونم فوراً ببرمشون بیمارستان.

🐰: بچه‌ها، شما به پشتکار نیازی ندارید. چیزی که مهمه، ستاره بودن و کاریزمای ذاتیه.