SKY HUNTERS

آمریکا در حمله ۲۰۰۳ به عراق فقط با برتری تعداد و تجهیزات جلو نرفت؛ یکی از کلیدهای عملیات، سرعت و عمق نفوذ بود

نیروهای آمریکایی و ائتلاف از جنوب عراق وارد شدند و به‌جای اینکه برای تصرف تک‌تک شهرها متوقف شوند، در بسیاری از نقاط تلاش کردند مقاومت‌های فرعی را دور بزنند و محور اصلی حرکت به سمت بغداد را حفظ کنند

این موضوع در مسیرهایی مثل ناصریه، نجف و کربلا اهمیت داشت. نیروهای مکانیزه با سرعت زیاد به سمت شمال حرکت کردند و در نهایت از گلوگاه کربلا عبور کرده و از فرات گذشتند. ارتش آمریکا گزارش می‌کند که نیروهای V Corps در ۱۱ روز بیش از ۳۰۰ کیلومتر پیشروی کردند

آمریکایی‌ها تلاش می‌کردند با ترکیب نیروی زرهی، شناسایی، قدرت هوایی، آتش دقیق و اطلاعات میدان نبرد، قبل از اینکه عراق بتواند یک دفاع منسجم ایجاد کند، ساختار دفاعی آن را از هم بپاشند در نتیجه، سرعت تبدیل به یک سلاح شد

هرچه نیروهای آمریکایی سریع‌تر پیش می‌رفتند، فرصت کمتری برای سازمان‌دهی یک خط دفاعی جدید باقی می‌ماند این همان چیزی بود که در نهایت مسیر را به سمت بغداد باز کرد

اگر دشت‌های عراق به مهاجم اجازه مانور می‌دهند، دجله، فرات، کانال‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌توانند همین آزادی را محدود کنند

در جریان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، هرچه نیروها به دره فرات و مناطق کشاورزی نزدیک‌تر می‌شدند، زمین پیچیده‌تر می‌شد. کانال‌های آبیاری و زمین‌های نرم، حرکت خودروهای زرهی را محدود و وابستگی به جاده‌ها را بیشتر می‌کردند

بین دریاچه رزازه و منطقه کربلا، یک مسیر نسبتاً باریک برای عبور نیروهای سنگین وجود داشت. اطراف آن را زمین‌های کشاورزی و موانع آبی احاطه کرده بودند و همین باعث می‌شد یک منطقه جغرافیایی محدود، اهمیت عملیاتی بسیار زیادی پیدا کند

بعدتر در بغداد، خود رود دجله و شبکه کانال‌ها به موانع طبیعی و خطوط دفاعی تبدیل شدند. در محیط شهری نیز خیابان‌ها، پل‌ها و کانال‌ها مسیر حرکت نیروهای زرهی را محدود می‌کردند

بنابراین پیشروی در عراق را نمی‌توان فقط این‌طور خلاصه کرد که عراق صاف بود، پس آمریکا راحت جلو رفت

جنوب و غرب عراق امکان مانور گسترده را فراهم می‌کردند؛ اما رودخانه‌ها، کانال‌ها، زمین‌های کشاورزی، گلوگاه‌ها و شهرها هرچه نیروها به بغداد نزدیک‌تر می‌شدند، آزادی حرکت را کاهش می‌دادند

در جنگ زمینی، گاهی یک رودخانه یا یک نوار باریک زمین می‌تواند به اندازه یک لشکر اهمیت پیدا کند

تصویری از ناهمواری‌های این کشور

عراق از نظر جغرافیایی یک کشور یکدست نیست. بخش غرب و جنوب‌غربی عمدتاً بیابانی است، مرکز کشور در دشت بین دجله و فرات قرار دارد و شمال و شمال‌شرق به مناطق مرتفع و کوهستانی می‌رسد

اما برای یک ارتش مکانیزه که از کویت به سمت بغداد حرکت می‌کند، بخش مهمی از این جغرافیا نسبتاً مناسب است

در محور جنوب به بغداد، برخلاف مسیرهای منتهی به داخل ایران، یک رشته‌کوه بزرگ و پیوسته جلوی مهاجم قرار ندارد. به همین دلیل نیروهای زرهی می‌توانند در مناطق باز، مانور گسترده‌تری داشته باشند. برنامه‌ریزان آمریکایی پیش از جنگ ۲۰۰۳ نیز این ویژگی را یکی از عوامل مهم در امکان پیشروی سریع به سمت بغداد می‌دانستند اما زمین باز به معنی زمین کاملاً آسان نیست

در غرب و جنوب، بیابان‌ها دارای وادی‌ها و شیارهایی هستند که در بعضی نقاط حرکت خارج از جاده را محدود یا کانالیزه می‌کنند. در مناطق اطراف دجله و فرات نیز زمین پیچیده‌تر می‌شود: مزارع، روستاها، نخلستان‌ها، کانال‌های آبیاری و زمین‌های نرم باعث می‌شوند نیروهای سنگین بیشتر به جاده‌های اصلی وابسته شوند

پس عراق یک تضاد جغرافیایی جالب دارد: بیابان = آزادی مانور بیشتر دشت‌های کشاورزی و رودخانه‌ها = کانالیزه شدن حرکت کوهستان‌های شمال و شرق = محدودیت بیشتر برای نیروهای مکانیزه و همین تفاوت‌ها می‌توانند شکل یک جنگ زمینی را عوض کنند

در ساعات گذشته ، پرواز پهباد با تعداد زیادی در سراسر کشور رصد شده که شامل :

شمال و شرق تهران شامل پارچین _ پردیس _ پیروزی مشهد بوشهر به شیراز

در جنگ زمینی، فقط تعداد تانک‌ها، هواپیماها و سربازان تعیین‌کننده نیست. گاهی خودِ زمین می‌تواند سرعت یک ارتش را چند برابر کند یا ماه‌ها آن را درگیر نگه دارد.

بخش بزرگی از مسیر پیشروی نیروهای آمریکایی در جنوب و مرکز عراق شامل دشت‌ها و مناطق بیابانی بود؛ مناطقی که برای حرکت نیروهای مکانیزه نسبتاً مناسب‌تر از یک محیط کوهستانی هستند. نیروهای ائتلاف توانستند با سرعت بسیار زیادی به سمت بغداد پیشروی کنند.

هندوکش و رشته‌کوه‌های متعدد، دره‌های عمیق، گذرگاه‌های محدود و زمستان‌های سخت باعث می‌شد جابه‌جایی نیرو و رساندن تدارکات به یک مسئله اساسی تبدیل شود. حتی در عملیات‌های آمریکا نیز جغرافیای کوهستانی و ضعف زیرساخت جاده‌ای، وابستگی به حمل‌ونقل هوایی را افزایش می‌داد.

نیروهای شوروی از تجهیزات سنگین و مکانیزه بسیار قدرتمندی برخوردار بودند، اما در بسیاری از مناطق کوهستانی افغانستان این تجهیزات نمی‌توانستند آزادی عمل معمول خود را داشته باشند. مجاهدین نیز با استفاده از ارتفاعات، دره‌ها و مسیرهای ارتباطی، به خطوط تدارکاتی حمله می‌کردند.

در واقع، بخش مهمی از جنگ افغانستان به نبرد بر سر خطوط تدارکات تبدیل شده بود؛ چه کسی جاده‌ها، گذرگاه‌ها و مسیرهای ارتباطی را کنترل می‌کند، می‌تواند روی توان رزمی طرف مقابل اثر مستقیم بگذارد.

ایران از نظر جغرافیایی تقریباً نقطه مقابل یک میدان نبرد ساده است؛ زاگرس در غرب و جنوب‌غرب، البرز در شمال، ارتفاعات مرکزی و بیابان‌های وسیع در مرکز و شرق کشور قرار دارند.

به همین دلیل، تصور یک تهاجم زمینی به ایران فقط با نگاه کردن به تعداد تانک‌ها و سربازان دو طرف ناقص است.

در جنگ زمینی، گاهی خودِ زمین یک ارتش است

در ادامه بیشتر به این موضوعات خواهیم پرداخت و از تاکتیک‌های استفاده شده در عراق و افغانستان ، بیشتر خواهیم پرداخت ؛

🚨 بامداد امروز یک هواگرد دشمن در آسمان بندرعباس ، توسط پدافند هوایی رهگیری و منهدم شد ‼️

صبح بخیر رفقا ❤️

شب خوش دوستان ❤️

‼️ تاکنون گزارشی از هویت افراد مسلح، علت درگیری و تلفات احتمالی در دست نیست.

حملات موشکی و پهبادی رزمندگان نیروی دریایی ارتش ، به سوی شناورهای متخلف در تنگه هرمز

یک فروند بمب افکن روسی TU _95 MS ، در منطقه آمور سقوط کرده و طبق گفته‌های وزارت دفاع روسیه ، این منطقه غیرمسکونی و خالی از سکنه بوده ؛ همچنین بمب افکن هیچ مهمات انفجاری را همراه خود نداشته !

کمی حال و هواتون عوض شه ❤️

انشالله امروز راجب تاثیر جغرافیای یک کشور در جنگ توضیح خواهم داد ؛ نتایج جنگ عراق ، افغانستان و احتمالا ایران را کاملا بررسی خواهیم کرد !

صبح بخیر رفقا ❤️

+ تصویری از دو فروند بالگرد میل _ 17 شوروی ، جایی در افغانستان ؛

شرکت سازنده‌ جنگنده‌های سوخو ، [ UAC ] و [ OKB ] اعلام کردند که جنگنده سوخو ۷۵ چکمیت بزودی وارد خط مونتاژ برای تولید نسخه های اولیه و آزمایشی می‌شود ؛

متاسفانه در یکی دو روز گذشته اختلال اینترنت داشتیم و سعی میکنیم جبران کنیم ؛ ممنون از همراهی شما ❤️

طبق اخباری که مدام به گوش می‌رسد ، صدای انفجارهای زیادی در طول روز در تنگه هرمز شنیده می‌شود ؛ یکی از کانال‌های همسایه اشاره خوبی کرد به این موضوع که اتفاقا خیلی از ما از آن خبر داریم و به زبان نمیاریم !

با توجه به فعالیت‌های هوایی زیادی که از سوی آمریکا با هواگردهای مختلف صورت میگیرد مثل بالگردها ، جنگنده‌ها و سوخت رسان و آواکس و...... آمریکا تلاش میکند که یک ماموریت اسکورت و محافظت از نفتکش‌های متخلف انجام دهد ؛

در این سوی ماجرا ایران از تجهیزات زیادی برای تنبیه این کشتی‌ها و یا نفتکش‌ها بهره میبرد مثل مهمات پرسه زن ، تا پهباد‌های انتحاری و کروز ضدکشتی ؛ رهگیری این‌ها ، کار راحتی میتواند باشد به خصوص اگر نیروی هوایی حضور داشته باشد !

پس نتیجه این است که آمریکا با فعالیت و حضور هواگردهای خود در این منطقه سعی دارد حداقل تعدادی از این حملات را خنثی کند و طرف ایرانی نتواند به هدفش برسد ؛ خلاصه که اکثر این صداها ، صدای رهگیری این موشک‌ها و پهبادهاست !