SKY HUNTERS

جنگنده‌ی دیگری که وضعیت آن برای نهاجا کاملا نامشخص است ، J_10C چینی !

از تابستان سال گذشته مذاکرات با چین صورت گرفت و چینی‌ها با فروش این جنگنده‌ها به ایران موافقت کردند . اما از آن موقع تاکنون هیچ خبری مبنی بر خرید این جنگنده وجود ندارد با اینکه در همان روزها یکی از رسانه‌های چینی ادعا میکرد که ایران قصد خرید حداقل 200 فروند جنگنده جی 10 را دارد ! چند دلیل وجود دارد که این جنگنده هنوزم برای ایران در وضعیتی نامشخص قرار دارد :

تنگه هرمز : مقامات چینی به ایرانی‌ها گفتند ابتدا باید تکلیف تنگه هرمز را مشخص کنید ! اما طرف ایرانی همچنان به محدودیت تردد در تنگه ادامه میدهد و همین باعث شده چینی‌ها از فروش این جنگنده به ایران خودداری کنند !

بحث مالی : تا الان هیچ پیشنهاد مالی به طرف چینی صورت نگرفته ؛ بنظر می‌آید چین فقط برای تجارت با اعراب به ایران بر سر تنگه هشدار داده بود وگرنه ایران اگر پول را روی میز بگذارد ، چینی‌ها بیخیال تنگه میشوند .

و اما راجب جنگنده‌های سوخو 30 !

زمستان سال گذشته خبرهایی به گوش میرسید که مقامات نهاجا قصد خرید یک اسکادران 24 فروندی سوخو 30SM2 دست دوم را دارند که خوشبختانه پس از جلساتی که با هیئت دولت صورت گرفت قرار شد برنامه دست دوم را کنار گذاشته و جنگنده‌های نو را خریداری کنند . اوضاع خوب پیش رفته بود و برنامه خرید سوخو 30 ، تنها پرداخت آن به روس‌ها مانده بود که ناگهان جنگ رمضان آغاز شد . پس از پایان جنگ تصمیم دیگری گرفتند ! 12 یا 24 فروند دست دوم ! علت اینکه ناگهان از پلن خرید نو به سراغ دست دوم رفتند ، این بود که هم ارزان‌تر باشد و سریعتر تحویل داده شود . اما موضوعی که نامشخص مانده تعداد سفارش این جنگنده‌هاست که آیا همان 24 فروند است یا برای کاهش هزینه‌ها تصمیم بر خرید 12 فروند گرفتند ؟ فعلا مدت زمان تحویل این جنگنده‌ها برخلاف سوخو35 در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و برخی می‌گویند احتمالا پس از تحویل سوپرفلانکرها ، تحویل این جنگنده‌ها به ایران از سر گرفته می‌شود !

سوالی که این روزها مدام تکرار می‌شود و ذهن همه را مشغول خود کرده ، این است که سوپرفلانکرهای سفارشی ایران کجا هستند ؟ چرا هنوز بعد از یک سال تحویل داده نشدند ؟

سال گذشته شایعات زیادی در این خصوص به گوش‌ها می‌رسید که اتفاقا پس از مدت کوتاهی مقامات روس لیست سفارشات جنگنده‌ها را منتشر کردند که در این میان نام ایران همراه با 48 فروند جنگنده سوخو 35 دیده میشد ؛ تحویل این جنگنده‌ها بین اسفند 1404 تا فروردین سال 1405 پیش بینی میشد که متاسفانه با آغاز جنگ رمضان و مورد حمله قرار گرفتن تعدادی از زیرساخت‌های نهاجا برنامه‌ تحویل این جنگنده‌ها عقب افتاد . هم اکنون تعداد 20 یا 24 فروند آنها آماده هستند و باقی این جنگنده‌ها در خط تولید قرار دارند و پیش بینی می‌شود تا شش ماه اول سال 2027 این سفارش تکمیل شود . در حال حاضر سوپر فلانکرها در روسیه نگهداری میشوند و طرف ایرانی هزینه نگهداری و رسیدگی به این جنگنده‌ها را به روسیه پرداخت میکند . طبق گفته‌های مقامات نظامی کشور اگر اتفاقی رخ ندهد که بعید میدانم ، در بازه زمانی آذرماه تا بهمن باید حداقل یک اسکادران از این جنگنده‌ها در ایران حضور داشته باشند .

طی یک حمله تروریستی به یک مینی بوس تعویض شیفت لشکر 88 نزاجا سواحل مکران ، یک تن شهید و سه نفر مجروح شدند ؛

صبحتون بخیر رفقا ❤️

بصورت کاملا بی‌طرفانه بدون هیچگونه جهت‌گیری

بصورت کاملا بی‌طرفانه بدون هیچگونه جهت‌گیری

انشالله فردا کمی راجب پروژه چکمیت [ SU57 ] روسی صحبت خواهیم کرد ؛

امروز دوباره مانند دوهفته قبل در پایتخت ، شاهد اختلالات گسترده GPS بودیم ؛ این تحرکات نظامی و سایبری دشمن برای تست آمادگی سازمان‌ها و نیروهای نظامی کشور میباشد !

تحویل محموله جنگنده سوخو 34 شامل دو فروند به وزارت دفاع روسیه ؛ این دومین محموله تحویلی این جنگنده در سال 2026 است

همچنین تحرکات سوخت رسان و تعداد کمی ترابری در کشورهای قطر ، اردن ، عمان ، اسراییل و پاکستان ثبت شده !

+ چی قراره بشه خدا میدونه !

در روزهای گذشته ، شاهد افزایش دوباره گشت جنگنده‌های تبریز ، اصفهان ، شیراز ، تهران و مشهد هستیم !

🦅 @HuntTheSky

@SKY_HUNTERS_JOURNAL

روز بخیر عزیزان همراه ❤️

شب خوش ❤️

سناریوی محتمل‌تر چیست؟

با اطلاعاتی که فعلاً منتشر شده، سه مسیر را می‌توان در نظر گرفت: انتقال به یک کشور ثالث دوست روسیه این همان گزینه‌ای است که مقام‌های روس درباره امکان آن صحبت کرده‌اند.

بازگشت یا تعیین تکلیف S-400ها با روسیه این گزینه در گزارش‌های قبلی مطرح شده بود، اما کرملین در سال ۲۰۲۵ گزارش‌هایی درباره مذاکره پوتین و اردوغان برای بازگرداندن S-400ها را رد کرده بود.

ادامه وضعیت فعلی و نگهداری S-400ها در ترکیه این هم کاملاً ممکن است؛ مخصوصاً اگر آنکارا و واشنگتن برای حل اختلاف به فرمول دیگری برسند.

بنابراین فعلاً نمی‌توان گفت S-400های ترکیه در راه ایران هستند. اما یک نکته قطعی است: مسکو رسماً پذیرفته که اصل انتقال این سامانه‌ها به یک کشور دوست قابل بررسی است.

از اینجا به بعد، سؤال اصلی این نیست که آیا S-400ها جابه‌جا می‌شوند؟ سؤال مهم‌تر این است: اگر جابه‌جا شوند، مقصدشان کجاست و روسیه برای آن مقصد چه شروطی خواهد گذاشت؟

اگر S-400های ترکیه روزی به ایران برسند چه تغییری ایجاد می‌شود؟

اگر در آینده انتقال S-400های ترکیه به ایران واقعاً مطرح و تأیید شود، ارزش اصلی آن برای ایران در افزایش عمق لایه پدافند هوایی خواهد بود، نه اینکه ناگهان تمام مشکلات پدافندی کشور حل شود.

S-400 یک سامانه دوربرد است و می‌تواند در کنار سامانه‌های بومی ایران، بخشی از یک شبکه چندلایه را تشکیل دهد اما مسئله فقط تحویل لانچر و رادار نیست.

موشک‌های رهگیر، آموزش خدمه، قطعات یدکی، نگهداری، شبکه فرماندهی و کنترل و سازگاری با سامانه‌های موجود، همگی اهمیت دارند. از طرف دیگر، اگر چنین انتقالی واقعاً رخ دهد، یک پیام سیاسی مهم هم خواهد داشت:

روسیه عملاً اجازه می‌دهد یک سامانه راهبردی ساخت این کشور که در اختیار عضو ناتو بوده، به شریک دیگری منتقل شود. بنابراین ارزش احتمالی چنین معامله‌ای فقط نظامی نیست؛ بُعد سیاسی و ژئوپلیتیکی آن شاید حتی مهم‌تر باشد.

آیا S-400های ترکیه می‌توانند به ایران برسند؟

اینجا یک سناریوی جذاب مطرح می‌شود: اگر روسیه اجازه انتقال S-400های ترکیه به یک «کشور دوست» را بدهد، آیا ایران می‌تواند یکی از گزینه‌ها باشد؟

از نظر سیاسی، ایران و روسیه روابط راهبردی دارند و تهران نیز برای تقویت لایه‌های پدافند هوایی خود همواره به توسعه توان داخلی و همکاری خارجی توجه داشته است.اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد:

تا این لحظه هیچ مدرک رسمی منتشرشده‌ای وجود ندارد که نشان دهد ایران برای دریافت S-400های ترکیه درخواست داده است.

حتی در گزارش‌های فعلی درباره مقصد احتمالی، نام‌هایی مانند امارات و قطر مطرح شده‌اند و نه ایران. بنابراین فعلاً باید «انتقال به ایران» را یک سناریوی احتمالی دانست، نه یک معامله در حال انجام.

ضمن اینکه خود لاوروف گفته مسکو هنوز درخواست مشخصی دریافت نکرده است. پس فعلاً خبری از S-400 ترکیه برای ایران نیست؛ اما از نظر تئوریک، درِ سناریو کاملاً بسته هم نشده است ضمن اینکه روسیه هم به احتمالات خیلی بالایی هرگز قصد فروش این سامانه‌ها به عرب‌ها را ندارد !

از سال گذشته و با ابراز علاقه مقامات ترکیه‌ای به خرید جنگنده F_35 از آمریکا ، زمزمه‌هایی به گوش میرسد که ترکیه پیشنهاد بازگرداندن این سامانه‌ها به روسیه و یا فروش آنها به چندین کشور عربی را روی میز دارد . این کشورها شامل قطر و امارات می‌باشند که البته رابطه خوبی با ترکیه دارند و چندین باری در این موضوع با یکدیگر گفت‌گوهایی داشته اند !

اما در همین حین یکی از مقامات روس ، سرگئی لاوروف اظهار نظری داشت مبنی براینکه ترکیه حق فروش این سامانه‌ها بدون اجازه روسیه را به هیچ کشوری را ندارد ؛ البته که روابط بین روسیه و قطر و امارات بنظر خوب می‌آید اما موضوعی که آنها را از این قرارداد سرد میکند ، حضور و همکاری نظامی بالای این کشورها با آمریکاست و اینکه در همین روزهای گذشته لاوروف در پاسخ به خبرنگاران اعلام کرد که احتمال فروش این سامانه‌ها به یک کشور ثالث دوست وجود دارد ! یعنی یکی دیگر از این دلایل میتواند جنگ بین ایران و آمریکا باشد و روسیه ترجیح میدهد این سامانه‌ها را در اختیار کشوری قرار دهد که در جبهه مقابله با غرب در کنارش باشد تا کشوری که وابستگی شدیدی به آمریکا دارد !

ادامه دارد...