پژواک من
Kanalga Telegram’da o‘tish
اینجا نشد زندگی بعدی حتما اینجا واسه وطن مینویسم. زیرا که رسالت بازماندگان به یاد آوردن است @Gooooooorba_bot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
317
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-87 kun
-4630 kun
Postlar arxiv
317
بچه که بودم
خانوادم بهم یاددادن که توی آرامستانها پا روی قبر کسی نزارم
به نشانِ احترام کسی که اونجا خوابیده؛ این عادت موند.
حالا من توی این خیابونها چطوری قدم بزنم؟
317
«من دیگر در این دنیا جایی ندارم.
همه چیز را از دست دادم؛ تاج و تخت، وطن، خانواده، دوستان.
تنها چیزی که برایم مانده، خاطره ایران است؛ ایران زیبا، ایران بزرگ، ایران آزاد که روزی برایش زندگی کردم و حالا برایش میمیرم.
ای کاش میتوانستم یک بار دیگر به خاک وطنم برگردم، حتی اگر فقط برای لحظهای پایم را بر زمینش بگذارم و بگویم: من برگشتم، ایران جان، من برگشتم...
اما میدانم که دیگر هرگز چنین روزی نخواهد آمد.
خداحافظ ایران، خداحافظ مردمم، خداحافظ رویاهایم.»
سخنان آریامهر بزرگ در بخش پایانی کتاب پاسخ به تاریخ ...
317
طرف انقد گرین فلگه رد فلگ ترین چیزی که ازش پیدا کردن به عنوان تخریب، زندگی کردن و خندیدن کنار خانواده و بچههاشه
317
چگونه خون تو پامال ماه و سال شود ؟ که چون بهار رسد ، خون ارغوان تازه است
دلم به سوگ تو آتشکده است و سر کش و سبز هنوزش آتش شوق تو ، در میان تازه است
چنان که ماتم تو ، کهنگی نمی گیرد
شرار کینه ی ما نیز ، همچنان تازه است
317
شرم میکنم که زندهام ولی فرشتهای چنین جوان و زیبا به زیر خاک خفته
شرم میکنم که با این درد جانکاه زندگی کنم و آن که از زندگی و شوق جوانی سرشار بود را کشته باشند..
