519
Obunachilar
+1024 soatlar
+537 kunlar
+9430 kunlar
Postlar arxiv
519
فکر کنید من همه این کارکتر ها هستم و با خودم حرف میزنم، بحث میکنم، فحش میدم، عاشق میشم، عشق میورزم، متنفر میشم، هیت میدم، شیپ میکنم
دیوانه شدم🧘🏻♀️
519
Repost from N/a
این نوشته برای تمام کسانیست که همیشه دوم بودند؛ برای آنهایی که هرچقدر دویدند، باز هم یک نفر جلوتر از آنها ایستاده بود.
برای کسانی که هیچوقت «بهترین» نبودند، اما شاید هیچکس نپرسید برای رسیدن به همان جایگاه دوم، چند بار خودشان را شکستند.
او همیشه دوم بود. نه آنقدر ضعیف که کسی به تلاشش شک کند، نه آنقدر موفق که کسی برایش دست بزند. همیشه یک قدم مانده به اول شدن، یک اسم پایینتر از برنده، یک نفر پشت سرِ کسی که بهتر بود. هر بار که تمام توانش را گذاشت، باز هم کسی جلوتر ایستاد. هر بار که خودش را از نو ساخت، دنیا کسی را نشانش داد که بهتر بود. و بدتر از همه، هیچکس به دوم بودنش افتخار نمیکرد. خانوادهاش هم همینطور. برای آنها، دوم بودن یعنی باختن. یعنی «کافی نبودن». یعنی همیشه باید بیشتر تلاش میکرد، بیشتر میدوید، بیشتر خودش را میشکست تا شاید یک روز، فقط یک روز، کسی به او نگاه کند و بگوید: «تو اول شدی.» اما آن روز هیچوقت نرسید. و شاید غمانگیزترین بخش ماجرا این نبود که هیچوقت اول نشده بود؛ بلکه این بود که کمکم باور کرده بود شاید اصلاً برای اول شدن ساخته نشده. شاید تمام زندگیاش را صرف جنگیدن برای جایگاهی کرده بود که دیگران از همان ابتدا به او اجازه نمیدادند داشته باشد. و حالا، وقتی همه از او میپرسند چرا هنوز تلاش میکنی، فقط لبخند میزند. چون بعضی آدمها دیگر برای بردن تلاش نمیکنند. فقط میخواهند یک بار، یک نفر به آنها نگاه کند و بفهمد که دوم بودن همیشه به معنای کمتر بودن نیست.
519
Repost from ㅤ sunfl𖹭w 🖤
پس لطفا خواهش میکنم بی هیچ تعارفی محتوای اینجا رو یه چک کنید اگه دوستش ندارید و صدسال یه بار اینجارو نگاه نمیکنید لفت بدید
519
Repost from ㅤ sunfl𖹭w 🖤
ولی آدم سین چنلو میبینه لفتیا رو میبینه آمارو میبینه ناخودآگاه هرچقدرم بخواد اهمیت نده یکم از انرژیش میوفته...
