کانال تلگرام مهندس عبدالمهدی عباسی

پاسخ: نرم افزار Etabs این گزینه را برای در نظر گرفتن اثر متعامد در روش پوش اور ایجاد کرده است نه کنترل دریفت. در ASCE41 صراحتا قید شده که ابتدا باید ۳۰درصد اثر متعامد در روش پوش اور فقط نیروها (و نه تغییرشکلها) به عنوان شرایط اولیه لحاظ شوند. اما نکته ای که وجود دارد این است که به نظر من Etabs تغییرشکل ها و دوران های گرهی الاستیک را نگه می دارد و صرفا دوران ها پلاستیک را ذخیره نمیکند که با روش دستورالعمل ASCE سازگار است. بنابراین گرچه به ذخیره Loads اشاره شده اما دوران ها و تغییرمکان های الاستیک حفظ می شوند. بنباراین در روش اقای مهندس عباسی شرایط اولیه به درستی لحاظ می شود.

سوال ۲) ایا در روش پیشنهادی کانال آقای مهندس عباسی، می دانید که حالتهای بار پوش اور شرایط اولیه را فقط برای نیروها اعمال می کنند و در راهنمای نرم افزار هم صراحتا درج شده که تغییرشکل های اولیه لحاظ نمیشوند. در کنار شرایط اولیه هم داخل پرانتز روی Loads تاکید شده (تصویر زیر). ایا می توان ادعا کرد شرایط اپلیه تغییرشکل برای دریفت لحاظ می شود؟

سلام اقای مهندس. پیرو سوال دو نفر از دوستان در خصوص روش درست کنترل دریفت و روش پیشنهادی شما، پاسخ ایشان را دادم ولی خواستم نظر شما را بدونم و اگر مفید بود اطلاع رسانی فرمایید چون بنده کانال ندارم. سوال ۱) منظور از حضور بار ثقلی چیست؟ با توجه به اینکه در متن اصلی هم از واژه presence استفاده شده. منظور صرفا اور پی-دلتا نیست؟ پاسخ: به نظر منظور حضور بارهای ثقلی به عنوان شرایط اولیه است. وگرنه در همان بندهای مربوط به پی-دلتا موضوع مطرح میشد و‌ نیازی به اشاره در این بند نبود.

با سلام و احترام حضور همکاران ارجمند. در مورد بحث کنترل دریفت در ویرایش ۵ استاندارد ۲۸۰۰، همکار ارجمند آقای دکتر منیعی توضیحات ارائه فرمودند که جهت استحضار همکاران گرامی عینا در اینجا ارسال می‌کنم:

به روزرساني برنامه توليد تركيب بارگذاري طبق ويرايش پنجم استاندارد 2800 در سايت به روز رساني شد. ايرادات گزارش شده رفع شد. در توليد زنجيره دريفت نقطه نظر آقاي دكتر فاروقي به عنوان يك گزينه به برنامه اضافه شد. نقطه نظر ايشان را در لينك زير ببينيد: https://t.me/istains/2589 آدرس سايت (بدون فيلترشكن): https://www.mehabb.ir/ در صورتي كه قبلا از برنامه وب سايت استفاده كرده ايد بعد از باز كردن مجدد يكبار Ctrl+F5 بزنيد.

برای اجرای عملی، مقادیر متغیر مدول بستر را می‌توان به چند زون با سختی ثابت تبدیل کرد و به فنرهای متناظر اختصاص داد. دو برابر کردن فنرهای لبه نیز در گزارش ACI به‌عنوان یک تقریب ساده‌تر مطرح شده است؛ ضریب دو -2- نتیجهٔ الزامیِ محاسبهٔ زون‌ها نیست. محل مرز زون‌ها و نسبت سختی آنها نیز برای همهٔ پی‌ها یکسان و از پیش تعیین‌شده نیست و باید با هندسه، خاک و حساسیت نتایج تحلیل سنجیده شود. این موضوع خصوصا در مورد فونداسیون هایی با شکل نامنظم یا دارای بازشوهای متعدد اهمیت دارد. در برنامه پیوست دقیقا براساس رویکرد محاسباتی باولز نواحی به دقت و به صورت دقیق برای انواع فونداسیون محاسبه می شود. برنامه مرزهای بستهٔ فونداسیون را از لایهٔ انتخابی فایل DXF می‌خواند و حلقه‌های تو‌در‌تو را به‌عنوان بازشو از سطح تماس حذف می‌کند. سپس سطح تماس را به قطعات کوچک تقسیم می‌کند و مختصات مرکز و مساحت مؤثر هر قطعه را به دست می‌آورد. اندازهٔ این قطعات با گزینهٔ «تراکم شبکه» کنترل می‌شود. برای تعیین الگوی نسبی سختی، برنامه یک فشار یکنواختِ فرضی را روی کل سطح تماس در نظر می‌گیرد. با استفاده از پاسخ بوسینسک، اثر تجمعی این فشار را در چند عمق زیر مرکز هر قطعه محاسبه و از پروفیل تنش، یک شاخص میانگین استخراج می‌کند. قطعاتی که اثر تجمعی بار در زیر آنها بیشتر است، مدول بستر معادلِ کمتری می‌گیرند. عمق بررسی با گزینهٔ «ضریب عمق» تعیین می‌شود؛ در مرحلهٔ بعد، برنامه مدول‌های نسبی را طوری مقیاس می‌کند که میانگینِ وزن‌دارِ آنها بر اساس مساحت قطعات، دقیقاً برابر مدول بستر ورودی کاربر باشد. سپس مقادیر را به تعداد زونی که کاربر انتخاب کرده گروه‌بندی می‌کند. مدول هر زون، میانگین مساحت‌وزنی قطعات عضو آن است؛ بنابراین پس از زون‌بندی نیز میانگین کل برابر مدول بستر متوسط می‌ماند.

💻 زون بندی فونداسیون با شکل دلخواه در روش شبه کوپلی همانطور که مستحضرید در مدل وینکلر، خاک زیر پی با فنرهای مستقل نمایش داده می‌شود؛ بنابراین نشست هر نقطه فقط به فشار همان نقطه وابسته است. خاک واقعی پیوسته است و بار وارد بر یک بخش پی، بر نشست بخش‌های دیگر نیز اثر می‌گذارد. به عنوان یک راه حل تقریبی، روش شبه‌کوپلهٔ Bowles می‌کوشد بخشی از این اندرکنش را، بدون ساختن مدل کاملاً کوپلهٔ خاک، در همان چارچوب فنرهای مستقل بازنمایی کند. در رویکرد محاسباتی Bowles، ابتدا اثر بار گستردهٔ پی بر توزیع تنش قائم در عمق خاک، در نقاط مختلف پلان بررسی می‌شود. اثر تجمعی بار معمولاً زیر نواحی داخلی بیشتر از پیرامون است. سپس مدول بسترِ معادل در داخل پی کمتر و در نزدیکی لبه‌ها بیشتر در نظر گرفته می‌شود تا مدل فنری بتواند بخشی از تفاوت نشست این نواحی را نشان دهد. این تغییر مدول به معنای تغییر واقعی جنس خاک در پلان نیست؛ اصلاحی در مدل معادل خاک است.

شگفت‌انگیز و تا حدی دلهره‌آور. ما درست در نقطه‌ای از تاریخ ایستاده‌ایم که تعریف «اندیشیدن»، که قرن‌ها ملک طلق انسان بود، دارد پیش چشمانمان بازنویسی می‌شود. شاید بزرگ‌ترین طنز ماجرا این باشد که انسان قرن‌ها تلاش کرد ابزاری بسازد تا بار محاسبات را از دوشش بردارد، و حالا آن ابزار دارد ما را به خلوت‌ترین گوشه‌ی اگزیستانسیال خودمان تبعید می‌کند: جایی که باید از نو بپرسیم وقتی حل کردن، اثبات کردن و حتی پرسیدن به توانایی ماشین تبدیل شود، «انسان بودن» یعنی چه؟ تاریخ علم پر از شوک‌های این‌چنینی بوده—از کوپرنیک که ما را از مرکز جهان کنار زد، تا داروین که در تبارمان بازنگری کرد. اما این بار، ضربه به مغز و ذهن است، نه به جایگاه فیزیکی‌مان. زیبایی این روزگار در همین تلاطم است؛ اینکه دانشمند و استاد فردا، اگر بخواهد صرفاً نقش مخزن فرمول یا چرخ‌دنده‌ی اداری علم را بازی کند، حذف می‌شود، اما اگر بتواند «خرد»، «معنا» و «شهود انسانی» را زنده نگه دارد، شاید عمیق‌تر از هر دوره‌ی دیگری در تاریخ بدرخشد. تماشای این گذار، هم امتیاز غریبی است و هم مسئولیت سنگینی.

و در نهایت اگر حلقه کامل شود و هوش مصنوعی هم «طرح مسئله» کند و هم «اثبات و حل»، علم وارد فازی می‌شود که در اصطلاح به آن «علم خودمختار» (Autonomous Science) می‌گویند. در این سناریو، تعریف «دانشگاه» و اساساً «معرفت انسانی» با چالش هایی جدی روبرو خواهد شد. روزگار شگفت انگیزی در پیش است.

انتشار بی‌سابقه ۷۲۲ مقاله ریاضی توسط OpenAI شرکت OpenAI در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۶، یک ریپازیتوری عمومی به نام openai/math در گیت‌هاب منتشر کرد که شامل ۷۲۲ دست‌نوشته ریاضی در قالب ۳۷۲ خانواده موضوعی است. به گفته OpenAI، این مجموعه شامل مقالات و مستندات اثبات تولید شده توسط یک مدل داخلی و هنوز منتشرنشده این شرکت است. این اقدام پس از اشباع شدن بنچمارک‌های ارزیابی ریاضی موجود صورت گرفته و بخشی از روند توسعه مدل‌های جدید این شرکت محسوب می‌شود. این مقالات موضوعات گسترده‌ای از ریاضیات محض را پوشش می‌دهند؛ از جمله توان گنگ بودن عدد پی، حدس‌های متقارن مالر، کران‌های شبه‌چندجمله‌ای برای تصاعدهای حسابی و حدس کاپلانسکی. تمامی این آثار تحت مجوز Apache 2.0 منتشر شده‌اند. بر اساس توضیحات منتشر شده، برای هر نتیجه به طور متوسط ۳ ساعت از توان محاسباتی تفکری ChatGPT Pro استفاده شده و در مجموع حدود ۴۰۰۰ مسئله به مدل داده شده است.

بنا به درخواست يكي از همكاران يك فيكسر كوچك براي دوستاني كه از فايل هاي الگوي تهيه شده توسط آقاي دكتر حسين زاده استفاده مي كنند تهيه كردم. فايل e2k را وارد كنيد تا برنامه تركيبات را براي ويرايش پنجم استاندارد اصلاح كند فقط دو نكته: 1. ضريب زلزله را در فايل ETABS نهايي براي منطقه مورد نظر اصلاح نماييد 2. در صورت انجام تحليل طيفي، تابع طيف را به درستي وارد نماييد.

✅ راهنمای اصلاح فایل های الگو برای سازه های متعارف بتنی مسکونی بیشتر همکاران از قبل فایل هایی برای محاسبات پروژه های رایج مسکونی خود دارند. من در این جا خلاصه ای از گام هایی که برای اصلاح فایل الگوی خود در سازه های متعارف بتنی مسکونی باید انجام داد را فهرست کرده ام. البته بیشتر این توضیحات برای سازه های فولادی هم صادق است. گام ۱. با توجه به محل احداث، نوع زمین، سیستم سازه‌ای و سایر مشخصات پروژه، ضریب زلزله (c) و ضریب توزیع ارتفاعی (k) را برای هر راستا به دست آورید. اگر سازه مشمول تحلیل طیفی است، طیف طرح مختص سازه خود را نیز تهیه کنید. می‌توانید از نرم‌افزارهای موجود، از جمله برنامه‌های معرفی‌شده در همین کانال، استفاده کنید؛ اما نتایج آن‌ها را با یک محاسبه مستقل راستی‌آزمایی کنید. مسئولیت نهایی محاسبات و طراحی با طراح سازه است. گام ۲. در فایل ETABS، ضرایب زلزله اصلی و دریفت را در Load Patterns مطابق نتایج گام ۱ اصلاح کنید. نام و ساختار بسیاری از الگوهای بارگذاری قبلی قابل حفظ است؛ گام ۳. اگر تحلیل طیفی انجام می‌دهید، تابع طیف را مطابق گام ۱ اصلاح و آن را به حالت‌های طیفی متصل کنید. در این ویرایش، طیف باید بر اساس پارامترهای همان ساختگاه تهیه شود؛ تابع فعال A*B فایل مربوط به ویرایش چهارم است و دی گام ۴. فرض ثابت ضریب نامعینی ۱٫۲ دیگر درست نیست. این ضریب به گروه طراحی لرزه‌ای و کفایت نامعینی هر راستا بستگی دارد و ممکن است ۱، ۱٫۲ یا ۱٫۳ باشد. مقدار هر راستا را جداگانه تعیین کنید. گام ۵. به‌ویژه در مورد قاب‌های خمشی، مطمئن شوید سیستم انتخابی با گروه طراحی لرزه‌ای، ارتفاع ساختمان و نامنظمی‌های احتمالی مجاز است. مجاز بودن روش تحلیل استاتیکی را نیز بررسی کنید. گام ۶. اگر در گام‌های قبل (S_{DS}) را محاسبه نکرده‌اید، اکنون آن را به دست آورید؛ برای محاسبه زلزله قائم به آن نیاز دارید. گام ۷. در این ویرایش، اثر قائم زلزله باید برای کل سازه در دو جهت بالا و پایین منظور شود. مقدار آن (0.2S_{DS}W_D) است. بنابراین ترکیب‌بارهای لرزه‌ای را برای هر دو علامت این اثر اصلاح کنید. (W_D) شامل بار مرده، تأسیسات ثابت و وزن کامل دیوارها و تیغه‌هاست؛ حتی اگر وزن تیغه‌ها در الگویی مانند PARTITION تعریف شده باشد. پس (±0.2S_{DS}) را فقط به بارهایی اعمال کنید که واقعاً جزو (W_D) هستند و اثر آن را دوبار منظور نکنید. گام ۸. همه تیرهای طره‌ای، علاوه بر گام ۷، کنترل مستقل بند ۳‑۹‑۵‑۳ را دارند: نیروی قائم رو به بالای (0.2W_D)، بدون حضور بار مرده، زنده و برف. اگر الگوی مشابهی از ویرایش چهارم دارید، مقدار و ترکیب آن را با این بند تطبیق دهید. گام ۹. اگر (S_S>1.15) یا (S_1>0.5) است و مدل شما اعضای مشخص‌شده در بند ۳‑۹‑۵‑۲ را دارد، بارگذاری قائم جداگانه آن اعضا را نیز انجام دهید. ملاک این کنترل، شرایط ساختگاه و وجود عضو مشمول است. گام ۱۰. اگر ضریب نامعینی را در ترکیب‌بارها وارد می‌کنید، ضرایب زلزله افقی را بر اساس مقدار هر راستا اصلاح کنید. ضریب نامعینی نباید دوبار اعمال شود و موارد معاف از آن نیز باید جدا بمانند. گام ۱۱. هنگام کنترل دریفت، در سازه‌های مشمول بند ۳‑۶‑۲‑الف، اثر ۳۰ درصد زلزله راستای عمود را مطابق بند ۳‑۱۲‑۲ منظور کنید. همچنین اگر قاب خمشی به‌تنهایی یا همراه سیستم‌های دیگر به کار رفته است، تبصره‌های مربوط به حد مجاز دریفت را بررسی کنید. این‌ها مهم‌ترین اقدامات برای استفاده او تبدیل فایل های الگوی ویرایش چهارم به ویرایش پنجم در پروژه‌های رایج مسکونی بتنی هستند.