آهنگام…
Kanalga Telegram’da o‘tish
Ko'proq ko'rsatish
Mamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
256
Obunachilar
+124 soatlar
-17 kunlar
Ma'lumot yo'q30 kunlar
Postlar arxiv
256
Repost from Daily routine
دست هام یخ کرده بود نمیتونستم تایپ کنم،گریه که کردم پاشدم اطرافم رو مرتب کردم و رفتم تو آشپزخونه که حواسم رو پرت کنم،سکوت خونه اونقدر آزاردهنده بود که رفتم سمت گوشی و پلی لیست علیرضا قربانی.
پیاز خرد میکردم و آروم گریه میکردم یادم اومد که مامان پروانه و مریم کنسرت علیرضا قربانی رفته بودن،که مریم گفته بود :خدارو چه دیدی شاید پر گرفتیم،شاید خنده هامونو از سر گرفتیم ...
علیرضا قربانی اما داشت میخوند:
ای وای، ای وای از این از دست دادن ها
و چقدر چیزی که میگفت همه ما بودیم همه ی آدم هایی که توی این دنیا دور هم جمع شده بودیم و دلمون فقط یه معجزه میخواست....
«ما وارثان دردهای پریشانیم
ما گریه های چشم های انتظاریم
ما ما سرزمینی دور و تنها در غباریم
ما چیزی به غیر از غم به غیر از هم نداریم»
