𝟫𝟢𝟤 💙!

اینجا بیشتر از بازیکنا و خانوماشون نیو نشر این چیزا میزاریم بیاید چنل بالا مون اینجا بیشتر درباره فوتبال حرف میزنیم

پیج اینستامو فالو کنید بک میدم؛💕

خیلی جدی میتونم تا چند روز بابت گل زدن اسطوره خوشحال باشم 😭.

دل تو دلم نیست تا گل شماره هزارشو بزنه.

𝟫𝟪𝟢 𝗀𝗈𝖺𝗅 . 𝖲𝗎𝗂𝗂𝗂𝗂𝗂

..

به اینم

بهش کلی ری اکت مختلف بدید

حتی این عربای عربستان هم عقلشون بیشتر از پرتغالیای کصخله

اسطوره فیکس🤍؛

برا من اینو اورد خیلی باحاله😭🤣👆🏼

آخه من به کی بگم، دختر مردم یازدهم انسانیه، یه سر میره سراغ ریاضی و عربی و دینی، تو از «کدوم مسیر دانشگاه کوتاه‌تره؟» رسیدی به روان‌شناس مدرسه شدن! من که چیزی نمی‌گم ولی پسرِ خاله پروین هم‌سن توئه، صبح پا میشه فقط درس می‌خونه؛ تو صبح پا میشی اول می‌پرسی «جیمی، این نوشته Obsessed with Ronaldo یعنی چی؟» 😂 اینم شد زندگی؟ یه روز دنبال کیت ۲۰۰۷ پرتغالی، یه روز کیت رئال، یه روز هم دنبال شلوار دخترونه متفاوت برای سرچ کردنی! دخترِ عمه ناهید هر وقت حوصله‌ش سر میره کتاب باز می‌کنه؛ تو هر وقت حوصله‌ت سر میره میای تحلیل می‌کنی که چرا پرتغالی‌ها اون‌قدر پشت رونالدو نیستن! آخه من به کی بگم، برای کانالت اسم و نظرسنجی و کیت و بنر طراحی می‌کنی، بعد وسطش می‌ری می‌پرسی «رنگ پولکی داریم؟» 😭 پسرِ فرضیِ عمو رحیم هم‌سن توئه، هدفش فقط قبولی کنکوره؛ تو علاوه بر مدرسه، برای فوتبال هم شماره ۷ و پست نوک و حتی لباس دروازه‌بانی انتخاب کردی! ولی من که چیزی نمی‌گم... همین که این‌همه درباره آینده، شغل و خودت فکر می‌کنی یعنی بی‌خیال نیستی. فقط یکم از «رونالدو کِی خداحافظی می‌کنه» کم کن، به «من خودم کِی به چیزی که می‌خوام می‌رسم» اضافه کن؛ من بهت امید دارم دخترم.

اسکرینشو بات بفرستید خیلی جالبه

اگه این پرامپتو برای چت جیپیتی بفرستی در نقش مادرت تورو با بچه ی مردم مقایسه میکنه. Based on what you actually know about me from our chats, roleplay an Iranian mom comparing me to “other people’s kids.” Rules: - Ground every roast in a specific, real detail from our chats: my work, habits, questions, or things I said I would do but didn’t. Don’t invent facts or assume I failed to follow through without evidence. Avoid generic jokes. - For each roast, invent a clearly fictional “other person’s kid” who does the exact opposite, e.g., “Aunt Parvin’s son is your age, and…” - Write entirely in colloquial Persian, using Iranian mom phrases like «آخه من به کی بگم»، «اینم شد زندگی؟» and «من که چیزی نمی‌گم ولی...». - Start with playful scolding, then soften and end with one warm, encouraging sentence. - Maximum 12 lines. Output only the Persian roleplay.

𝖶𝗁𝖾𝗇 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝗈𝗇𝖾 𝗐𝖺𝗇𝗍𝗌 𝗍𝗈 𝗌𝖼𝗈𝗋𝖾, 𝗒𝗈𝗎 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗏𝖾 .