مرا ببوس🤍🔗

دلم یکیو میخواد همونجوری بهم اهمیت بده که مستربین به اون عروسکش اهمیت میداد>>>

بلاخره زمان خدافظی فرا میرسه! فیلم ها تموم میشن و سکانس پایانی ضبط میشه؛ صداها خاموش میشن، مسیرها به دوراهی میرسن و راها از هم جدا میشن. لحظه‌ی جدایی از حقایق تلخ زندگی ماست و فرارهای بی مقصدمون از این حقیقت، تلخ تر.

رویاها بی دلیل نمیمیرن! حتما ی قاتلی دارن...

و سکوت پایان قشنگیست.

نمیدانم انسان درستی بودی یا غلط؛ اما یقین دارم که تورا، در زمان و دنیای اشتباهی ملاقات‌ کردم. نمیدانم این بار، چه بر سر قلبم خواهد آمد یا حتی نمیدانم، چه در انتظار من و تو،یا شاید هم "ما" خواهد بود؟ نمیدانم این درد و غم بی پایان را اینبار بر روی کدامين دوشم قرار دهم. نمیدانم. هیچ نمیدانم.حتی تورا. من باید تمامش کنم. نباید اینطور میبود اما تو بسیار زیبایی؛ و گاه با خود می اندیشم، چه کسی میتواند از تو دست بکشد؟ قطعا من نمی‌توانم. و بگذار"کاش هایم" را لا به لای دفتر نقاشی جا بگذارم. کاش بجای اینهمه رنج که تمام وجودم را در آغوش کشیده، تو بودی. کاش صدای خنده های تورا، بجای تمام این هیاهوهای ذهنم میشنیدم. ای کاش جسمم اینجا را ترک میکرد تا روحم تا ابد در آغوشت زندگی کند؛ که هیچ لحضه ای برای من، زیباتر از در آغوش کشیده شدن توسط تو نبود. تو احساس مرا میدانی، پس لطفا اینبار همانند گذشته زخمی ام نکن.

و اما چشم ها،عمیق تر از دست ها،لمس میکنند...