home

تو یه موقعیت‌هایی بهم میگن عصبانی که من هنوز عصبانی نشدم.

تو نمیدونی؛ یک روز کامل ساکت باشی، ولی توی سرت حتی یک لحظه هم سکوت نباشه یعنی چی.

رفتم از خالق بخوابم یک دو روزی مرگ را پاسخ آمد: به خیالت زنده بودی تاکنون؟!

حیف آن‌ همه من، برای این‌ همه هیچ.

‏قلب عزیز، لطفا فقط به کار خودت برس و خون پمپاژ کن. معده عزیز، تو چیزایی که بهت ربط نداره دخالت نکن. سر عزیز این حجم از همیشه درد گرفتن زیادیه، به من رحم نمی‌کنی به خودت رحم کن. موی عزیز خواهشاً هرچیزی می‌شه نریز و سفید نشو. با تشکر.

جمعه فقط با بغل و بوس بوسی شدن قابل تحمل میشه که متأسفانه هیچکدومو ندارم.

بزار من بهت راستشو بگم، چیزی که نکشتت قوی ترت نکرد، فقط باعث شد بی خواب، عصبی و از نظر بقیه زیادی حساس بشی.

‏قربونت بد نیستم، بدترم.

💔💔

من میگم مهم نیست ولی سردرد میگیرم، بی اشتها میشم، معده درد میگیرم، عصبی و غمگین میشم، تو مغزم همش مرورش میکنم، کم حرف میشم، زودرنج میشم و حوصله حرف زدن با هیچکس رو ندارم.

وسط یه جمع نشستی، همه دارن میگن و میخندن٫ تو ساکتی و توی مغزت اورثینک میکنی که چقدر به هیچ جا و هیچ کس تعلق نداری.

از انحصار جمله‌ی "فقط با تو" خوشم میاد.فقط با تو راحتم، فقط با تو حرف میزنم، فقط با تو مهربونم، فقط با تو این‌مدلی‌ام، فقط با تو خودِ واقعیمم، فقط برا تو میخرم،فقط با تو دلم آروم میگیره.

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی می‌کنن حالمو بهتر کنن تو امن ترین جای قلبم نگه می‌دارم؛ حتی اگه تلاششون بی‌نتیجه باشه.

لولوخان راست میگف هیولا های واقعی ادمان.

اگه یه روز بهت خوراکی دادم، بهتره قدرشو بدونی چون اصلاً نمی‌دونی چقدر خودمو کنترل کردم که نخورمش.

بدترین حس دنیا اینه که منتظر کسی باشی که شاید ندونه منتظرشی.

من را چیزی نجات نداد؛ من لاشه ی روحم را به شانه ی خودم انداختم و دوام آوردم.

‏این قضیه‌ی ونگوگ که می‌گفت غم برای همیشه باقی خواهد ماند، انگار خیلی جدیه.

نه عزیزم حالم خوب نیست؛ دستم هم به زندگی نمیره.