matcha coke espresso for two

با هر یک پروفایلی که در سوپراپلیکیشن های سوپرکیری داخلی میذارید یک ستاره میمیره. خواهش میکنم عادت نکنید. ما رو با این کسکشا در یک اپ نندازید لطفا.

راه های دسترسی به اینترنت انقدر به دور از کرامت انسانیه که باید قبل و بعد از وصل بودن نیم ساعت به حال خودت گریه کنی.

«ولی من به هیچ نعمتی جز فراموشی نیاز ندارم. به شکل بدی غمگین بودم و دلم با هیچ‌چیز باز نمی‌شد.» -تماماً مخصوص

«اگر یکی‌ رو خیلی دوست داشته باشی بهش حسودی میکنم.»

محض رضای خدا اندرو اسکات یک اثر نداره که توش حالش خوب باشه. atp he doesn’t even try دیگه.

“I was taught if we’re born with love then life is about choosing the right place to put it. People talk about that a lot, feeling right, when it feels right it’s easy. But I’m not sure that’s true. It takes strength to know what’s right. And love isn’t something that weak people do. Being a romantic takes a hell of a lot of hope. I think what they mean is, when you find somebody that you love, it feels like hope.” -Fleabag finale 2019 series

The world is ending every second, someplace in the world. Whether you like it or not, this is all some of us get. And you have to make peace with that or else life will have a way of making you eternally miserable. Split seconds of sleep, joy, being mundane, breathing, drinking coffee, writing in a journal you are not very sure anybody will ever get access to, a lover. And how I love life is making my life miserable. I am comfortable in my own misery and yet I am desperate to be saved. I am a sad poet yet I believe life should be something more than trying to stay awake. If a river is ought to be made, let it be from my desire for freedom.

تو به گوشم افسانه بگو، که دل فسرده‌ایم.

It’s like seeing an ex. 💔💔💔

ویدیوهای tnbh در استانبول رو یکطوری نگاه میکنم که انگار تقصیر اوناست.

الان هم fleabag

I love how some people are just better at putting words together.

“We all dance in the precipice of love and death everyday. And to love somebody is to learn to let them go, truly.” _ Jessie Buckley during an interview with the tiffnet

تنم گُر گرفت و داشتم به این فکر میکردم که اگر از آن‌طرف‌ها آمده باشی تو را با صدام حسین و خمینی می‌شناسند. اصلاً یادشان نیست که آنها هم روزگاری هیتلر داشته‌اند. شاید هم نمی‌خواهی به رویشان بیاوری. خوب نیست. خجالت می‌کشند. آره خجالت می‌کشند. مگر تو خجالت نمیکشی؟ پس چرا هی به روت می‌آورند؟ مگر خودشان جنگ و رژیم توتالیتر نداشته‌اند؟ مگر خمینی را خودشان از پاریس تزریق نکردند؟ برو یک فکری به حال خودت بکن بدبخت! [فریدون سه پسر داشت- عباس معروفی]