euzahra...

قوی ترین سلاح هر زن اینه که همیشه دست کم گرفته میشه! _ناتوان

انگار یه عالم دیگه هم وجود داشت و من بی خبر از آن…

بالاخره هوای سرد و آش دوغ…

بیشتر حواستون به خودتون باشه، ورزش کنین، به خودتون برسین، چیزایی رو که دوست دارین تجربه کنین و برای حال خوبتون وقت بذارین. بخندین و زندگی رو به خاطر آدمایی که قدر حضورتون رو نمی‌دونن، به کام خودتون تلخ نکنین. آخرش می‌فهمین بعضی آدما حتی ارزش اون همه فکری که براشون کردین رو هم نداشتن، چه برسه به روزایی که می‌تونستین صرف ساختن خودتون کنین. زندگی خیلی کوتاه‌تر از این هست که به پای قدرنشناسی آدما بگذره.

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غم تو خو گرفتم، ز جهان رها نشستم — حافظ

از کسایی که شب دیر میخوابن، صبح زود بیدار میشن باید ترسید. یکیش خودمم....))))))

در آینده ی نه چندان نزدیک شروع به خوندن کتابش میکنم. وصف حال چیز دیگریست...

وقتی قدرت،مرگ می آورد…ناتوان بودن نجات است! _ناتوان

بهتر شدن همیشه به معنی تغییرات بزرگ نیست، گاهی همین که امروز کمی آگاه‌تر از دیروز باشیم، کمتر اشتباه کنیم و برای ساختن نسخه‌ی بهتری از خودمون تلاش کنیم، یعنی داریم راه رو درست میریم. قرار نیست یک‌ شبه عوض بشیم، فقط کافیه دست از رشد کردن نکشیم. عیبِ رندان مکن ای زاهدِ پاکیزه‌سرشت که گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت

از اون کتاباست که دلت می‌خواد زودتر تموم شه تا دوباره از اول بخونیش، کاش میشد فراموشی بگیرم و دوباره همه‌چیز رو از اول تجربه کنم. هنوز صد صفحه بیشتر نخوندم ولی عاشقش شدم، مخصوصا کای و پایدنی که قراره مسیرشون به هم بخوره...)

روانی یعنی کسی که دقیق نگاه میکنه.یه توانایی که باتمرین زیاد میتونی یاد بگیری،نه اینکه حتما باهاش به دنیا بیای.یه مهارته که میتونی یادش بگیری! _ناتوان

یه کاری کن دست کم بگیرنت…کاری کن تا وقتی نخوای،هیچکس نبینت. _ناتوان

بابام همیشه می گفت: ترساتو قایم کن.احساستو نشون نده.پشت نقابت زندگی کن.هیچکس نباید چیزی بدونه،فقط به غرایزت اعتمادکن،نه به آدما. _ناتوان

انسان در طول زندگی‌اش یاد می‌گیرد که قرار نیست همه‌چیز آن‌طور که می‌خواهد پیش برود. بعضی انسان ها می‌آیند تا چیزی به ما یاد بدهند و بعضی اتفاق‌ها می‌آیند تا نگاهمان را به زندگی عوض کنند. مهم این است که میان تمام نرسیدن‌ها، خودمان را گم نکنیم و آنقدر برای ماندن دیگران نجنگیم که از خودمان جا بمانیم. شاید آرامش از جایی شروع شود که بپذیریم نمی‌توانیم همه‌چیز را کنترل کنیم، نه احساس دیگران را، نه رفتنشان را و نه اتفاق‌هایی را که هنوز نیفتاده‌اند.

مسبب حال خوبِ خودم،خودمم…)

اراده، همان نیروی آرامیست که آدم را از تمام نمی‌توانم هایش عبور میدهد، حتی وقتی هیچ‌ چیز مطابق میلش پیش نمیرود. گاهی تنها چیزی که برای رسیدن لازم داری، تسلیم نشدن است. دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید