💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ‌ گُم‌نَام💐

برای چه زخمی باید تمامِ جان را به سوگ نشاند؟

در زندگی بعدی‌ام، محال است " من " باشم... خفته در پای تپه‌ای دور، گلی وحشی خواهم بود.!🌸

خدایا...! میدانم که سختی ها و مشقت ها زندگی بی حکمت نیست . باورم بتو بی انتهاست..........! ولی... گاهی دلم می‌لرزد،اشک بی اختیار مهمان صورتم می‌شود نه از بی صبری! بلکه از سنگینی امتحانت؛ یارب اگر؛ کم آوردم ، شکایت کردم تو ببخش که جز تو پناهی ندارم و جز آغوش تو،ارامی نمیخواهم...

و تورا از عمق وجودم میخواهم مهربانم....:

♥️♥️🥹 #مࢪوه‌ࢪحمانے

به رگ دستانش نگاه می‌کرد با خودش فکر می‌کرد که اگر... آن رگها توسط یک تیغ نازک و بُران قطع شوند چی اتقافی رخ خواهد داد....!!

#بانو_فقیرزاده

شما عزیز هستین...بانو جان..💞

خب، هر کسی ذوقِ خودش را دارد دیگر، من قدیمی..دوست دارم..ماندگار است!🥀

بلی جان دل..درست گفتی..🙂

این که همیشه اهنگ احمد ظاهر، ساربان، ناشناس، گذاشتم، یک چند نفر از کانالم خارج می‌شود..🫥

احترام زن را ملکه می سازد، و مرد را پادشاه...🫀

بزرگ‌ترین دروغی که هر روز با وقاری ساختگی بر زبان می‌آورم، همین یک جمله‌ی کوتاه است... می‌پرسند: خوبی؟ و من بی‌درنگ می‌گویم: الحمدالله، خوبم… چه واژه‌ی مقدسی، که در دهانِ من بدل به نقاب شده است؛ پرده‌ای نازک بر شهری ویران، بر دیواری که ترک‌هایش را تنها شب می‌بیند. هیچ‌کس نمی‌پرسد: چقدر خوب؟ همان پاسخ کوتاه کافی‌ست تا خیال‌شان آسوده شود، و من بمانم با سنگینیِ حقیقتی که در سینه‌ام می‌تپد. وقتی این را می‌نویسم، دلم از خودم تنگ می‌شود از خودی که یاد گرفته مؤدبانه رنج بکشد، آرام اشک بریزد، و حتی در شکستن هم آبرودار بماند. الحمدالله خوبم… و چه فاصله‌ی عمیقی‌ست میان این جمله‌ی ساده و حقیقتی که هر شب بی‌صدا در من فرو می‌ریزد.... #آوای_گم‌نام..🍃

آدم حسود، لیاقت دوستی ندارد...🥀

شب، وقتِ روبه‌رو شدنِ انسان با خودش است؛ بی‌صدا، بی‌فرار.... شب‌تان پر از آرامش الهی...🫀

آرامش چیست؟ گفتم: نمازم…وقتی سجده می‌کنم، دل و ذهنم از همه‌چیز خالی می‌شود و فقط با خدا هستم… 🌿 #تپش‌دل..🫶🏻

آدمی که بخواهد از وقت خود به خوبی استفاده کند، حتی در صفحات اجتماعی هم دنبال ایده‌های خوب، برنامه‌های خوب، و یا امثال این‌ها می‌باشد. این بستگی به فعالیتی‌ست که آدم ها دارند. به گمان خیلی‌ها، آدم وقتی مدتی در گوشی مصروف می‌شود، در واقع زمانی که دارد از دستش می‌رود. این یعنی پیشرفت‌های که در صفحات اجتماعی می‌بینیم، ضایع شدن وقت است؟ یا تمام آنها بیهوده هستند؟ هیچ‌چیزی بیهوده نیست، و هیچ تلاشی نمی‌تواند ساده و بی‌ارزش شمرده شود. حتی اگر صفحات‌ اجتماعی هم باشد؛ تلاش، تلاش است. موفقیت، موفقیت است. نمی‌تواند باعث هدر رفتن زمان شود. هر بار تلگرام می‌آیم چیزی بنویسم با خیلی چنل‌های خوب، با متن‌های ناب و خواندنی رو به رو می‌شوم. چنل‌های که عضو آنها هستم، محتویات بی‌نظیری دارند، دست‌نوشت‌ها، خاطره‌های خوب، داستانک‌های دلنشین وغیره… باعث می‌شوند؛ گمان نکنم که وقت و یا زمان‌ام را از دست داده‌ام. راستش این دست خود ماست که انتخاب کنیم در کجا باشیم، چه کار کنیم و چگونه از وقتِ گرانبهای خود به شکلِ بهتری استفاده کنیم. این‌ها همه به نوعیت استفاده ها مرتبط است.

بی قرار تو ام، و در دل تنگم گله هاست. ٱه بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاست. همچو عکس رخ مهتاب که افتاده در ٱب در دلم هستی و بین من و تو، فاصله هاست. اندیشه معشوق نگهبان خیال است عاشق نتواند به خیال دگر افتد... صائب_تبریزی ❤️