💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ‌ گُم‌نَام💐

به ماه چشم دوختم، با این امید که ممکن است تو هم ماه را ببینی.. 🌙

سکوت... 🖤🤝

#کتاب_چای..☕️📚

اندکی هنر.....🎀

اسیرِ نفس‌های شیطانیِ خویش نشوید؛ پیش از آن‌که شما را در خاموشیِ خویش دفن کنند، مهارشان را به دست بگیرید و بر طغیان‌شان غالب شوید... #آوای_گم‌نام..🍃

این روزها روزنامه‌خوان شده‌ام... 🤝

نامه💌📜 برای نخستین بار از ما برای شما💌

خنده‌های امروز، نعمتی الهی بود؛ گاهی خدا آرامش را نه در معجزه‌های بزرگ، که در یک لبخندِ ساده به انسان هدیه می‌دهد... 🤝🦋

چی نام مره نگرفته باشی..

علیکم سلام، ارادت تقدیم شما بانو جان.. در حقیقت خودم می خواهم، از این سختی نجات پیدا کنم، ولی در رک رک وجودم خانه ساخته... من از نگاه ها پر از قضاوت هم گذاشتم، بار مرتکب لرزش شدم...خسته هستم، گاهی هم سردرگم می باشم چی در افکار چی در زندگی‌. هیچ گاهی خودم را کامل نمی خواهم، چون انسان کامل زندگی نمیکند، فقط تنی در جسم دارد بس...

سلام... می‌خواهم چیزی از تو بپرسم... چرا همه‌چیز را برای خودت این‌قدر سخت می‌گیری؟ چرا وقتی دیگران اشتباه می‌کنند، برای‌شان هزار دلیل پیدا می‌کنی، اما وقتی نوبت به خودت می‌رسد، هیچ بخششی در کار نیست؟ عجیب است... انسان گاهی با خودش بی‌رحم‌تر از هر دشمنی رفتار می‌کند. تو شاید نمی‌دانی، اما سال‌هاست بارهایی را حمل می‌کنی که حتی مال تو نیستند. نگرانی‌هایی که از آنِ فردا هستند، پشیمانی‌هایی که متعلق به گذشته‌اند و قضاوت‌هایی که از نگاه دیگران آمده‌اند؛ اما تو همه را جمع کرده‌ای و روی قلبت گذاشته‌ای، گویا که وظیفه‌ات این است تمام سنگینی‌های دنیا را تحمل کنی. اما مگر انسان چقدر توان دارد؟ مگر قلب، سنگ است که همیشه زیر فشار بماند و ترک نخورد؟ گاهی باید به خودت اجازه بدهی که فقط یک انسان باشی؛ انسانِ که اشتباه می‌کند، می‌ترسد، خسته می‌شود و گاهی راهش را گم می‌کند. کامل نبودن، جرم نیست! شاید بزرگ‌ترین رنج تو این است که می‌خواهی همیشه نسخه‌ی بی‌نقصی از خودت باشی؛ در حالی که زیبایی انسان، دقیقاً در همین تلاش‌های ناقص و همین جنگ‌های پنهان اوست. به خودت نگاه کن... نه فقط به چیزهایی که به دست نیاورده‌ای، بلکه به تمام چیزهایی که از آن‌ها عبور کرده‌ای. به روزهایی که فکر می‌کردی نمی‌توانی ادامه بدهی، اما ادامه دادی. به لحظه‌هایی که شکستی، اما دوباره ایستادی. به تمام دفعاتی که قلبت خسته بود، اما هنوز مهربانی را انتخاب کردی. آیا این‌ها کم است؟ نه! تو فقط آن‌قدر به کمبودهایت نگاه کرده‌ای که زیبایی‌های خودت را ندیده‌ای. زندگی همیشه یک امتحان سخت نیست که باید در آن بهترین نمره را بگیری. گاهی فقط راهی است که باید در آن قدم بزنی، یاد بگیری و بزرگ شوی. پس کمی آرام‌تر باش. همه‌ی درها قرار نیست امروز باز شوند. همه‌ی پاسخ‌ها قرار نیست همین حالا پیدا شوند. بعضی چیزها باید زمان خودشان را طی کنند؛ درست مثل بذری که زیر خاک، در سکوت رشد می‌کند، پیش از آنکه کسی شکوفه‌هایش را ببیند. و یک خواهش از تو دارم... با خودت همان‌قدر مهربان باش که با دیگران هستی. اگر دوستِ نزد تو می‌آمد و تمام این خستگی‌ها را با تو در میان می‌گذاشت، آیا او را سرزنش می‌کردی؟ نه! پس چرا با خودت این‌گونه رفتار می‌کنی؟ یادت باشد، تو قرار نیست تمام جهان را روی شانه‌هایت نگه داری. گاهی کافی است فقط امروز را زندگی کنی. فقط همین یک قدم را برداری. فقط کمی به قلب خسته‌ات فرصت نفس کشیدن بدهی. شاید آرامش، نه در پیدا کردن تمام جواب‌ها، بلکه در پذیرفتن این حقیقت باشد که تو هم انسانِ؛ و انسان بودن، یعنی گاهی شکستن، گاهی ترمیم شدن و دوباره ادامه دادن. با عشق: 🤎 @AwayGomNam

به‌جای شنیدنِ حرف‌های بیهوده... 🤝

بر روی سنگ مزار عزیزش دست کشید.. و آرام زیر لب زمزمه میکرد: تو برای همیشه رفته‌ای اما چرا من هنوز از این همه غم نمرده‌ام..

🖤

زن بودن، فلسفه ایست از تناقض ها.. قوی اما زخمی، آرام اما طوفانی و شکننده اما استوار... 🦋